ترجمه الغدیر - جلد 8 صفحه 58

غدیریه سید شریف مرتضی

اشاره

355 - 436

لو لم یعاجله النوی لتحیرا

و قصاره - و قد انتاوا - ان یقصرا

افکلما راع الخلیط تصوبت

عبرات عین لم تقل فتکثرا

قد اوقدت حری الفراق صبابه

لم تستعر و مرین دمعا ما جری

شغف یکتمه الحیاء و لوعه

خفیت و حق‌لمثلها ان تظهرا

این الرکائب. لم یکن‌ما علنه

صبرا و لکن کان ذاک تصبرا

لبین داعیه النوی فاریننا

بین القباب البیض موتا احمرا

و بعدن بالبین المشتت ساعه

فکانهن بعدن عنا اشهرا

عاجوا علی ثمد البطاح و حبهم

اجری العیون غداه بانوا ابحرا

و تنکبوا و عر الطریق و خلفوا

ما فی الجوانح من هواهم اوعرا

- اگر کاروان شتاب نمی کرد، عاشق شیدا در آغوش، وداع جان می سپرد، اینک بهت زده آرام است.

- رواست که صورت نگاربنگرد. قطرات اشک از دیده اش روان باشد و سیلاب کشد؟

- داغ فراق شرری‌بدل زده شعله اش ناپیدا، اشکی از دیده فشانده که بر دیدگان خشکیده.

- شوری که در پرده شرم نهان است با اشتیاق پنهان، آن به که بر ملا باشد.

- یاران با خونسردی و صبوری تن بجدائی نداند، با خون دل صبر و تحمل