ترجمه الغدیر - جلد 21 صفحه 140

صفحه 140

معاویه از اهل بهشت است

26) " ابن عساکر " از طریق " نعیم بن حماد " و او از " محمد بن حرب " و او از " ابو بکر بن ابی مریم " و او از " محمد بن زیاد " و او از " عوف بن مالک اشجعی" نقل کرده است:

" در کلیسای یوحنا - که در آنروز گار مسجدی بوده که در آنجا نماز می خواندند - خوابیده بودم بیدار که شدم ناگاه شیری دیدم که در جلوی من قدم می زند. با اسلحه ای که داشتم به او حمله کردم. شیر گفت: مه! آرام باش که من ماموریت دارم پیامی به تو برسانم" گفتم: " چه کسی ترا رستاده است؟"

گفت: " خدا مرا فرستاده که بتو بگویم به معاویه سلام برسان و بدو مژده بده که از اهل بهشت است " پرسیدم: " معاویه کیست "؟ گفت: " معاویه پسر ابو سفیان ".

درباره اسناد این روایت:

1- " نعیم بن حماد ": پیش از این معرفی شده که مردی دروغزن و حدیث ساز است.

2- " محمد بن زیاد " که حمصی و شامی و ناصبی بوده از سخترین دشمنان " امیر مومنان " علیه السلام بود. " ابن معین " او را توثیق کرده و گفته " ثقه و امین بوده است " و " ابن حبان " او را جزو ثقات آورده و گفته است: " به روایت او اعتماد نمی توان کرد، مگر آنکه از ثقات دیگر نقل شده باشد ". و " حاکم " گفته است: " ناصبی بودن او همچون حریزبن عثمان معروف است ". تهذیب التهذیب. 17:9

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه