ترجمه الغدیر - جلد 21 صفحه 223

ترک کردند ".

" امینی " می گوید: هیچ معبری نیست که تعبیر این خوابها را بگوید.

و شاید هر فردی از معبران بگوید: همه اینها خوابهای باطل است و ما آگاهی از تعبیر این خوابها نداریم، هر چند که حافظان حدیث آنجا که خواسته باشند غلو کنند، به این سخنان همچون سندی استناد بکنند. تو گویی این دو ملک از احوال مسائی که از او سوال می کنند، هیچ اطلاعی ندارند و این قانون و فرمان قاطع خداوند نیست که آنها موظفند اجرا کنند. خدایا از ضعف عقل بر تو پناه می بریم.

دو ملک و ابو العلا همدانی

" ابن جوزی " در " المنتظم " 248:10 آورده است: " شخصی دو دست را که از محراب‌مسجدی بیرون آمد، دید و پرسید: این دو دست چیست؟ گفته شد: این دو دست بیرون آمده است تا ابو العلاء حافظ حسن بن احمد متوفی 569 معانقه کند. ناگاه ابو العلا آمد. می گوید: بر او سلام کردم و او جواب داد و گفت: ای فلانی، دو فرزند احمد را دیدم که آمده بودند بر قبر من تلقین بدهند. آیا صدای مرا که بر دو ملک نکیر و منکر فریاد زدم. نشنیدی و آنها هم جرات نکردند چیزی بگویند و باز گشتند ".

(امینی گوید:) با توجه به این پندار، لازم می آید " ابو العلا "، از " عمر " - که از ترس نکیر و منکر به لرزه افتاد بود - شجاعتر باشد،آنجا که ملکین به او گفته بودند: بخواب، جواب داده بود: " چگونه بخوابم که از ترس شما این لرزه بر من افتاده است در حالی که من از اصحاب پیغمبر بودم "؟ و شاید آنها این سفارش " عمر " را که سوگند داده بود آن دو ملک با چهره زیبا به ملاقات مومنان بیایند. نادیده