ترجمه الغدیر - جلد 21 صفحه 296

محبوب خود این را کرد،عمومیت دارد؟ یا اینکه فقط اختصاص به آن حاکم دارد؟ یا اینکه اختصاص به هر کسی دارد که " با علوی " بخواهد او را زنده کند؟ اینها همه مشکلاتی است که حل شدنی نیست.

ابوبکر با علوی پناه جویند را نجات می دهد

" شمس الدین عیدروسی " در " نور السافر " ص 84 از امیر مرجان نقل کرده است که می گفت: " من با جمعی از دوستان در صنعاء بودم که دشمن بر ما حمله کرد و دوستان از من متفرق شدند و اسبم که جراحات زیاد برداشته بود افتاد دشمن که مرا محاصره کرد، من صالحان را به کمک خواستم و نام شیخ ابو بکر رضی الله عنه را به زبان آوردم و او را صدا کردم. ناگاه دیدم او ایستاده و به خدا سوگند که در روز روشن او رادیدم و او از سر من و اسب گرفت و ما را نجات داد. اسب در گذشت، اما من به برکت او نجات یافتم خدا از او خشنود باد ".

سروی موشها را می پراند

" ابن عماد " در " شذرات الذهب " 178:8 نوشته: " الدین محمد سروری مشهور به ابن حمایل که به سال 933 در گذشت، پیوسته از شهری به شهر دیگر پرواز می کرد و شبهای به او حال دست می داد و به زبانهای غیر عربی مانند فارسی و هند و زبان سیاهان صحبت می کرد " تا اینکه می گوید:

" از کرامات او اینکه مردم یک شهر بزرگ، از دست موش در خوردن خربوزه ها شکایت کردند. وی گفت: در بوستانها و مزارع ندا دهید که محمد بن ابی الحمائل گفته است از اینجا کوچ کنید. پس از آن دیگر موشی در آنجا نماند اهالی شهر دیگری در این مورد از او درخواست کردند، گفت: اصل،