ترجمه الغدیر - جلد 21 صفحه 79

خثعمی و عنزی، یاران حجر

" عبدالرحمن بن حسان عنزی " و " کریم بن عفیف خثعمی " گفتند: " ما را پیش امیر المومنین " ببرید، تا درباره این مرد همانند گفتار او سخن بگوئیم ".

آنها را نزد " معاویه " فرستادند و به وی خبر دادند. گفت: " آنها را نزد من بیاورید ". پس به سوی " حجر " رو کردند. " عنزی " به او گفت: " ای حجر، دوری مکن، و آرامگاه تو دور نیست، توچه یار خوبی به اسلام بودی " و " خثعمی " نیز مثل او اظهاراتی کرد، سپس آنها گذشتند و " عنزی " به این شعر تمثل کرد:

کفی بشفاه القبر بعدا لهالک

و بالموت قطاعا لحبل القرائن

و " خثعمی " که وارد شد، به او چنین گفت: " الله الله ای معاویه! تو سر انجام از این خانه ناپایدار به سرای آخرت خواهی شتافت، و در این کشتن، مسولیت خواهی داشت، تو چرا خون ما را می ریزی؟ ".

" معاویه " گفت: " درباره علی عقیده ات چیست؟ " گفت: " همان چیزی را می گویم که تو ادعا می کنی، یعنی آیا تو از دین علی که به آئین بر حق خدا بود تبری می کنی؟ ". "معاویه " ساکت شد و نخواست جوابی بدهد.

در این حال، " شمر بن عبدالله خثعمی " برخاست و پیشنهاد کرد " معاویه " او را آزاد کند. " معاویه " گفت: " بخاطر تو آزاد می کنم، لکن یک ماه نگه می دارم " سپس او را زندانی کرد و هر دو روز یکبار او را می خواست و باوی صحبت می کرد.

سرانجام او را آزاد کرد، بشرط آنکه مادام که حکومت بدست " معاویه " است نباید وارد " کوفه " شود. آنگاه به "موصل " می آمد و می گفت: اگر " معاویه " می مرد، وارد شهر می شدم. وی یک ماه پیش از مرگ معاویه وفات یافت.