ترجمه الغدیر - جلد 22 صفحه 127

عشق را بچشد، بر ملامتگران روز افزونش اعتنایی نیست!

باده مهر شما، پای عقلم را در بند کشیده، و تا مفاصل و استخوانهایم دویده است.

از این پس، بر حلم و وقار درود باد، و بر خرد سست پای، هزاران هزار درود باد.

ای یاران آیاتواند بود که درنگی در " وادی الجزع " بکنید و در آنجا(لحظه ای) فرود آیید؟ ای جهانگرد و گردنده سخت کوش هر گاه در سرزمین نجد فرود آیی، در" وادی الخزام " مسکن بگزین و اقامت کن.

از این زندگانی مجازی یا از محل" ذی المجاز " در گذر. و در سمت راست آن جایگاه گرامی فرود آی.

هنگامی که به محله " حزوی " رسیدی، بر قبیله حی- ای برادر- سلام مرا برسان.

حدیث مشتاقی این دل رنجور رادر پیش آنها فرو خوان، دلی که در میان آن خیمه ها تباه گشته است(یا از آنجا فروغ گرفته است). هر گاه که دیدی بر حال من رقت آوردند، از آنان بخواه که- و لو به شکل تصویر آرزویی در خواب- بر دیده من منت بگذارند.

ای کسانی که در " ذی الاراک "(مکه) آرمیده اید، تا بکی سالهای