ترجمه الغدیر - جلد 22 صفحه 133

- او بزرگمردی بود که راههای هدایت را روشن داشته، و با فقدانش دین و آیین جامه سیاه به تن کرده است.

دیگر از جامه های بزرگی و مجد- از فراوانی اندوه- جزپنبه ها و کهنه و پاره ها چیزی بجای نمانده است.

آیات و جلوه های علم، همه مخفی و مدروس گشته، و خانه های احادیث و اخبار ویران شده است.

- بسا اندیشه های ناب و شایسته که از میان رفته، و در بین مردم، جز اندیشه های عیبناک، چیزی بجشم نمی خورد.

- و چه بسا افکار پست که من آنرا بهائی نمی شناختم، و جز در زباله دانها محلی برای آن نمی یافتم، در کوههای بلند علم جای گرفته است.

- بسا محرابهای مساجد، که آنگاه با پرتوهای روشن بر تافته و درخشان گشته اند، و همه به یاد او گریه سر دادند.

- آری، خوی بزرگواران اینست‌که همواره گرسنگان را اطعام می کنند، و برهنگان را می پوشانند.

- چه بزرگوار و با شکوه است آن شخصیتی که در سرزمین طوس، آنجا که پهنه آرامگاه عزیز خاندان طهارت آرمیده، به خاک رفته است.

- امام هشتم، که در روز قیامت، از سر احسان وجود، همه باغهای بهشت را تضمین خواهد کرد.

لغزش و خطایی که بخشودنی نیست

سعید نفیسی نویسنده ایرانی، درتالیفی که درباره زندگانی شیخ بهائی پرداخته، رنج بیهوده کشیده، و گوهررا با پشکل در آمیخته است. او مطالبی نقل کرده که مدرک درست تاریخی ندارد، و حقایق روشنی بر او پوشیده مانده،