ترجمه الغدیر - جلد 22 صفحه 138

که شیخ اردبیلی از این طریقه عدول نداشته، و او از این تهمت منزه بوده‌است، بلکه شایسته است او را در طریقه مشایخ عرفا بشمار بیاوریم. و اما مطالبی که در کتاب او " حدیقه الشیعه " در نکوهش و آشکار کردن عیبهای صوفیه می بینیم، مسلما متوجه‌آن گروه از صوفیه است که اوصافشان راذکر کردیم، اما این سعید نفیسی، حق‌و باطل را از تصوف و عرفان چگونه می تواند بشناسد؟ و چگونه می تواند مایه وری و دانش شیخ اردبیلی را برتابد؟ آیا می تواند تشخیص دهد یا نه؟ می نمی دانم، اما خداوند بر ژرفای‌جانها و سینه ها آگاه است و این مرد، در پرتگاهی سقوط کرده و در جایی وارد شده که توانایی آنرا نداشته. خداوند بر کسی که خود را می شناسد و از مرز خود تجاوز نمی کند، رحمت کند.