ترجمه الغدیر - جلد 22 صفحه 206

که روشنترین راهها را بما نموده ای.

- کیست که با آنچه اندیشه تو بقالب بیان ریخته، معارضه تواند کرد؟ و کیست که در میدان مسابقه، بقفای تو برسد؟

- آنجا که محققان عالم در اضطراب و تشویش به سر می برند، این تویی که در میدان علوم و دانشها ظاهر می شوی.

- درود همه اهل علم بدنبال تو نثار باد، ای سرور سروران و ای صاحب منطق بر او کوبنده.

- همه دانشوران به پایگاهی از ادب که تو رسیده ای، درود می فرستند. وپایگاه شرف تو را تصدیق دارند.

- آرام باش که دست من، بجهت تقصیر، کوتاه و بخیل است. و تو در اوج احسان می باشی.

- خدای توانا را سپاس و نیایش باد، که این همتها را در تو نهاد، و چون تویی را از نطفه هستی بخشید.

- کاش می دانستم که آیامثل تورا می توان در بین آدمیان یافت؟ نه، هرگز در میان خلایق نظیر نداری.

- من پوزش تقصیر می خواهم. اندیشه من کجا تواند گوهرهای ارزنده ای را به سلک عبارت کشد، و در مدح تو دیبای شایسته ای ببافد؟

- همیشه سالم و پایدار بمان، و بر قله افتخارات و مکارم- آنجا که اسبهای تیز رفتار را پای رفتن و یارای پایکوبی نیست- پاینده باش.

در ابیات زیر، بعضی از بزرگان عصرخود را، بجهت کاری که اقتضا کرده خطاب کرده گوید:

- اینک آرزو و مقصدما بر آورده، و همه اضداد، در برابر مجد تو، منقاد