ترجمه الغدیر - جلد 22 صفحه 208

- بین من و آن‌دوست خود، یک فرومایه احمقی که کنه ها دور سبیل او می چرخند، فاصله انداخته است.

هر گاه یک فرد برجسته ای بین ما داوری کند دل من قرار و آرام می گیرد.

- مارقین، فضیلت علی علیه السلام را انکار کردند، و همین انکار و دشمنانگی، آنها را به جهنم برد.

- و حقا که آزمایش زندگی، یک سنت قدیمی است، وخردمندان از آن می گذرند.

- و گاهی بیسوادان، زمام امور مردم را به دست‌می گیرند، اما از وجود سخنوران دانا استفاده می شود.

- فرمانروایان ما، خود حیران، و نادانند. و شمار ناقصان، پیوسته رو بفزونی است.

- این عادت زمانه است که همچو منی را کنار می زند، و این اصلی است که همیشه صادق است.

- بر آن کسی که بر من می خواهد غلبه کند، بگو، و در بین داوران نیز بگو که: این چه آتشی‌افروزی است؟

- و تو می خواهی آتش ازچوب آنها برگیر، یا رهایشان کن، تا که خاکستر شوند.

- دریغا که این روزگار، تفاوتی بین احمق نادان و سخنور دانا نمی گذارد.

- مادام که تو به پاکی در میان ما هستی، تحمل این ناگواریها بر ما آسان و دوستی مابر قرار است.

و نیز گفته است:

- از من به آن سر زمینی- که فرسنگها دور مانده- درود، و همواره اشگهایم نثار آن خاک باد.