ترجمه الغدیر - جلد 22 صفحه 211

- بیانش پرده ها را یکسو زده، شنوندگان را بصیرت بسزا می بخشد.

- در کلمات قصارش، آنچنان معانی جمع است، که ترا از کتابها بی نیاز می کند.

- الفاظی که سیاهی دل را برداشته، و فروغ و سپیدی روز را در دل نشانده است.

- تاریکی را از معانی آنچنان زدوده، گوئیا که صبح صادق به خوش آمد گویی و تهنیت برخاسته است.

- در میان مدارک اندیشه و تفکر، از هر مطلب برگزیده ای، تفکری در آن می بینم و بر همه تفکرات برتری دارد.

- سخنوران از آوردن نظیر آن ناتوانند، چرا که بلاغتش، خود، حجت و برهان اقرار بخش است.

- در کلام علی علیه السلام‌که تامل و پژوهش کنی، خواهی دید که با کلمات علم آفریدگار، با ما سخن گفته است.

- اوقیانوسی است که از امواج خروشانش، سفاین علوم به حرکت در آمده،

- و یا سرزمین حاصلخیزی، که زیر پای همه، پهنه پر باران و پر برکتش را گسترده است.

- در آن کتاب، عفو و سماحت را در عین قدرت وتوانائی، همراه یکدیگر می بینی.

- در آن کتاب، قدرتی از سوی پروردگار یگانه توانا تجلی کرده و براه افتاده‌است.

- قدرتی می بینی که اوصاف و نشانه هایش مورد عنایت(ممسوس) ذات