ترجمه الغدیر - جلد 22 صفحه 214

- سپس یعقوب، از بلا و ابتلای خود به شما پناه آورد، و بلا از او برطرف شد.

- و بوجودشما بود که پیراهن یوسف داده شد، و بینایی خود را بازیافت، و نعمتها براو تمام گشت.

- ابراهیم خلیل، نام‌شما را بر زبان داشت، و به شما توسل‌کرد و با خدا نیایش کرد. آنجا که گروه کافران او را در آتش افکندند، و آتش بر پیکر او گزند نرساند.

- آیا ممکن بود که ابراهیم- از پس آنکه بر شما توسل کرد- مورد ستم واقع شود؟

- یونس در سختی و نوح در طغیان آب، بر شما پناه آورده و بنام‌شما استغاثه کردند.

- ایوب نیز، بنام اهل بیت توسل کرد، و بدیها را از خود برطرف نمود.

شگفتا، این چه‌بزرگی و مناعتی است، که دشمنان و دوستان آنرا نقل کرده اند-

علی علیه‌السلام مجد و شکوهی دارد، که ثریا وجوزا- با آن بلندی که دارند- پائینتر از او قرار گرفته اند.

- اومظهر فضل و عصمت و وفا داری و کمال ومهربانی و حیا است.

- هر گونه گفتار و نوشتاری که برای شما باشد، به مقامی می رسد، که هیچ قلمی مقام آن را نمی تواند وصف کند.

- آن حروفی که مقام عالی(علیا) از آن پدید آمده، همانا " ع " و " ل " و " ی " است که نام علی علیه السلام است.

- محمد و علی- صلی الله علیهما و آلهما- نوری هستند، که آدم را در بزرگی