ترجمه الغدیر - جلد 22 صفحه 22

- ای شتر سواران، و ای کاروانیانی‌که از کربلا گذر می کنید، در این دیار درنگ کنید و طوافی بجای آورید وبگوئید:

- " ای فرزند پاک پیامبر هدایت، محمد [صلی الله علیه و اله] ای کسی که سلاله علی و فاطمه‌بتولی علیهما السلام

- ای سرور همه‌آفریدگان، ای کسی که همه درفشها بسوی زیارت او بر می گردند.

- هر گاه روزی بنی امیه مقام تو را ندانست، چه باک که قدر و مقام توپیش آفریدگار، بزرگ است.

- هر گاه احوال روزگار، ترا در دیار غربت افکند، چه باک که در سرای افتخار، جاودانه آرمیده ای.

- هر گاه جامه از تن پاک تو کندند، فردا است که ازلباس دیبا و حریر بهشتی بر تن خواهی داشت.

- هر گاه شما خاندان را سختی گرمای نیمروز از پای در آورد، اهمیتی ندارد، زیرا شما در بهترین مساکن بهشت خواهید آرمید.

- و هر گاه شما را از آشامیدن آب فرات بازداشتند، در بهشت از شراب سلسبیل سیراب خواهید شد."

- ای مولای من، همه آرزوهای من بر امید پیروزی و نصرت شما بسته و دل من بر مهر و ولای‌شما اهل بیت گرویده است.

- مدتی که برای گرفتن انتقام خون شما گذشته، بسی طول کشیده است، آیا وقت آن نرسیده که این ستم بزرگ، از زمین برداشته شود؟

- این آتش تفته دل، کی فرو خواهد نشست؟ و این دل رنجور داغدیده و سوگوار، کی بهبود خواهد یافت؟

- چه وقت، این شکستها، در سایه دولت پیروزمند عدل و داد، جبران