ترجمه الغدیر - جلد 22 صفحه 228

شیخ احمد بلادی

اشاره

- آنگاه که از میان ماههای رخشنده دوستان می گذری، یاران را ندا بده.

- چقدر این‌ماهها پرتو افکنده، و تیرگیها را زدوده اند، و همواره ماه وجودشان درپرتو افشانی بوده است.

- سرزمینهای‌پست و بلند و خانه ها، با این پرتو ها آشنایی دیرین دارند.

- یارانی که‌در عرصه کربلا غریب مانده اند. پس برخیز و بر این بهترین زیارت شوندگان، سلامی نثار کن.

- چقدر گرامی و باکرامت است آن خاک پاکی که پروردگار، آن را در حد اعلا مطهر گردانیده است.

- ای خاک مقدسی که همه سر زمینهای مجاور آن، از عطر مشک و عبیر آن، عطر آگین شده است.

- ای خاک مقدسی که‌بسیار مردم، بر خاک قبرهای آن بوسه زده اند.

- آن خاکی که پیکر پاک حسین علیه السلام را در بر گرفته، وکسانی را که بنی امیه خونشان را در رکاب حضرتش بر زمین ریختند، در آن مدفون اند.

- اسلام را به کناری نهاده، و شیطان را در تدبیرهای ود مورد اطاعت قرار داده اند.

- اسبان گمراهی و تباهی را زین کرده، و مقدمان را پس زده، و واپس- ماندگان‌را پیش انداخته اند.