ترجمه الغدیر - جلد 22 صفحه 240

البته این پسر از انتقال عمو و پدر زنش امیر نصیر الدین حسین به مکه بوده، بنا بر آنچه در سوله الغریب صاحب این‌ترجمه حال آمده است.

شاعر مورد بررسی ما، صدر الدین، از ذخایر روزگار و نیکان عالم است. او از افراد برجسته این روزگار، و کسی است که در هر فنی وارد، و در هر فضیلتی پرچمدار بود. بر همه امت اسلام شایسته است، که به مثل چنین شخصیتی افتخار کند، بخصوص شیعه که به فضل باهر و سیادت و شرف والا و محمد ریشه دار او، باید مباهات کند، و بر آثار و براعت و نبوع او شناخت‌کافی داشته باشد. براستی که هر گاه در هر کتابی که پروریده قلم او یا هرشعری که ساخته قریحه او باشد، انگشت‌بگذاری و تامل کنی، ناگزیر به بی همتایی و پیشوایی او در هر علمی اعتراف خواهی کرد. و در هر کتابی که‌حاصل قلم اوست، مطالعه کنی، می بینی که برهان این ادعا کاملا روشن است. و دیگر نیازی به آوردن دلایل ومقالات نیست. اینک نام آثار او:

1- ریاض السالکین در شرح صحیفه کامله سجادیه، کتاب ارزشمند و استواری است، که دانش از هر جای آن لبریز، و فضیلت از میان دو جلدش نمایان است. و هر گاه نگاهی به این کتاب بیندازی، خواهی دید که گنجینه های دانش و ادب از هر طرف در گشوده، و مطالب و نکات علمی سر بسته ای را شامل است، که هیچ دانشمند بزرگی جز مولف بزرگوار جلیل این کتاب، به آن دسترسی نداشته است.

2- نغمه الاغان‌فی عشره الاخوان. قصیده ای است که شیخ ما صاحب " حدائق " در " کشکول "- که در هند چاپ شده- همه آن را آورده است.

3- رساله ای در سلسله آباء، که در آن پنج حدیث مسلسل را درباره نیاکان خود شرح کرده است. سال تالیف این رساله، 1109 می باشد.

4- سلوه الغریب و اسوه الادیب، این کتاب را درباره مسافرت خود به