ترجمه الغدیر - جلد 22 صفحه 246

-بخدا سوگند که مقام او را، جز کسی که در گمراهی سخت سرنگون است، انکار نمی کند.

- او بدون هیچ واهمه‌ای حقیقت را فاش می کند، آنجا که خطیبان توانا از ذکر، حق دم فرو می بندند.

- آنجا که پهلوان کارزار، گام در آورد گاه نهد، اسبان و مور ومگس جنگی، چه کاری از پیش توانند برد؟

- بهنگام رزم، جامه او لباس تقوا است، نه کلاه آراسته و طیلسان خز و ابریشم.

- او در جامه پرنیایی تقوا حرکت می کند، جامه ای که دیبا و ابریشم را به رشک می آورد.

- ای بر گزیده خدا، که ناطق و بی زبان به‌نعمت وجودش سپاس می گویند.

- اینک این بپنده تو، با پروا از گناهانش، بامید عفو بتو پناه آورده است.

- دریا و خشکی را زیر پای گذاشته، و در این راه هیچ باکی بخود راه نداده، و با هیچ چیز انس و آرام نداشته است.

- گاه بر کشتیهای شناور در آب آرمیده و گاه بر اشتران خرامان در بیابان سوار شده،

- و در این بیابانها، خار هر گیاهی را، چون نرگس و ریحان پنداشته است،

- تا سر انجام با دلی آکنده از امید، بدرگاه‌تو رسیده است. و آنکه بر در تو بیاید، نومید نمی شود.

- ای مولای امت، ترا می خوانم، و یقین دارم که‌دعایم بی اثر نخواهد ماند.

- مرا ازحوادث روزگار، که پیوسته تنم را رنجور می دارند، نجات بده.

- هر گاه امیدی که بتو دارم در دل نبود، هیچ مجلس سرور و جایگاهی برایم نشاط بخش نمی شد.