ترجمه الغدیر - جلد 22 صفحه 261

رنگین هویدا شده.

شیرینی چهره زیبا و نورانیش- که عطش‌دیدار را فرو می نشاند- شیرینی عسل را رسوا کرده.

- زیبا ترین لاله ها، در گونه هایش شگفته اند، و بر صورتش گل(آس) سایه افکنده است.

- آن ملامتگر من در این عشق به عذر خواهی برخاست و معذورم داشت و سخن چین و حرفگیر از سخن خود برگشت، و زبان تحسین گشود.

- آنگاه که پیکر زیبایش، با ناز و کرشمه، دامن کشان‌می خرامد، شاخساران بر خود می لرزند و از زیبائی و قامت خود شرم می دارند.

- ستاره مریخ در چهره اش، و ماه چهارده شبه در وجودش می درخشد.

- یک‌نگاه او، دل مرا در کمند اسارت و عشقش نگاهداشته، و مدهوش کرده.

- مهر او، و چنانم در کمند گیسویش افکند، که شیران بیشه را به شگفت آورد، که با چونین طنابی، چگونه صید می شوم.

تا اینکه به ابیات زیر می رسد:

- حیدر کرار، درمیان همه مردم- چه پا برهنگان و چه موزه داران- بهترین شخصیت است.

- شب، آن چنان روز را نمی پوشاند، که‌مذهب منکرانش، بر دل پرده می گسترد.

- دیده کم نور و نابینای شرک، چگونه نور دیده دین را خواهد دید؟

- کافران را با تیغ خود به قتل رساند، و آنها را از دیار آشنایان پاک کرد.

- نه فقط یک روز به بت " لات " نزدیک‌نشد، بلکه خدای را به تقوی و خلوص عبادت کرد، و بدینگونه رشد یافت.