کتابخانه بالقرآن

ترجمه الغدیر - جلد 22 صفحه 267

صفحه 267

- حدیث صبا، و یاد دختران لطیف اندام را، بر این عاشق دلشکسته آشکار کن.

- و باران اشک رابر مژگان مجروح می بباران، اشکی که برگذشته بی بازگشت و عنفوان جوانی نثار می شود.

- و اجازه بده که اندوه سر آغاز دوستی و عشق را، از این دل برتافته از آتش عشق، به هر سوی بپراکنم.

تا می رسد به ابیاتی که تخلص به مدح امیر مومنان علیه السلام کرده، می گوید:

- ابو الحسن، آن سر چشمه زلال برای تشنگان، و بهترین پذیرای ستمدیدگان.

- آن بزرگوار پاک نسبی، که اوصاف کمالش از حد و حصر بیرون است.

- پیشوایی که افتخاراتش را در هنگام افتخار، هچ کسی نتواند شمرد.

- و هر شخص نکو خصالی را که با او مقایسه کنی، ناپسند خواهی یافت.

- کسی که اعلام هدایت را، پس از آنکه مدروس و فراموش شده بود، دوباره بر افراشت و تازه گردانید.

- آثار اسلام و آیین حق را- که از دیده ها محو شده بود- به استواری بنیاد نهاد و زنده کرد.