کتابخانه بالقرآن

ترجمه الغدیر - جلد 22 صفحه 282

صفحه 282

در گذشته بسال 1138

این سرزمینی است که آثارش، همه دگرگون شده، و ماههای درخشان در زیر آن‌مدفون گشته است.

- خانه ای است که بلیه های بزرگ، روشنی را از آن زدوده، و ابرهایش سیل اشگ جاری کرده‌اند.

تا جایی که می گوید:

- من سید شاعرانم. از خود دفاع نمی کنم، لکن‌در میدان نثر نیز توانایم.

- مردم را به بهشت ره می نمایم، برچمی سپیدبدست گرفته ام، که بر آنها نور می افکند،

- چرا که مدحتگر حیدر کرار علیه السلام دارنده تقوا، آن افتخارخلایق و پناهگاه مردم هستم.

- شیری که در میدان جنگ- آنگاه که پهلوانان، فریاد بر می آورند و آتش جنگ شعله می کشد-،

- چنان حمله دهشتباری می کند، که دشمنان، همه را درهم می شکند.

- در میدان مبارزه- که اسبان‌تیز تار، بر یکدیگر سبقت گیرند- اوست که همه آنها را، از پای در می آورد.