ترجمه الغدیر - جلد 22 صفحه 284

- همچون گوهرانی در سینه تاریخ- ثبت کرده است، که همواره بر سر زبانها و مورد شکرانها است. از آثار او، " نشوه السلافه و محل الاضافه " است، که سید حسن پسر امیر رشید- که از این پسر شرح حالش خواهدآمد- آنرا تقریظ کرده، و هم چنین شیخ احمد نحوی حلی در تقریظ آن چنین سروده است:

- ای دارنده فضل و مکارم و سروری و مجد و بزرگواری و شرف.

- ای ادیب بی مانندتوانایی، که بر دشمنان هجوم می بری، و دارنده کمال و هنر و ظرافت هستی.

- این چه گوهری است، که در دهان صدف کاغذ و دفتر نهادی، که همه گهرهارا به رشک آوردی.

- زهیر، هر گاه از ازهار و گلهای این باغ آگاه می بود، آرزو می کرد که دامنی از گلهایت پر کند.

- بو و عطر " عرف " جان پروراین گلها را، که صاحب " عرف‌الطیب " بشنود، زبان اعتراف به والایی آن می گشاید.

- هر گاه علی(سید علی خان صاحب سلافه العصر) می دانست، که تو بدین نیکوئی آنرا جمع کرده ای، فضیلت و برتری این اثر رااز تو می دانست.

- و اظهار می داشت که تالیف من، همچون ته مانده جام باده، و از آن تو، حبابهای جوشان آن است.

- کجاست جویندگان و پژوهندگان، که از میوه فضل و دانش ونکات و لطایف، آثار او را دریابد؟