ترجمه الغدیر - جلد 22 صفحه 288

در تابانی و زیبایی، همتای صحبگاهان است.

- جوانمردی که باران کرمش، شکوفه های آرزو و امانی هوادارن را شکوفا ساخته است:

- و با نیروی خرد و تدبیر، مشکلات چشمگیر را از بین برده است.

- با سخنان روان و یا بخششهای فراوانش، " بر قس بن ساعده " سبقت گرفته است.

- اندیشه اش، درروی زمین، لکن عزم و اراده اش، بر فراز سیارت، مسکن دارد.

- شعرش، همچون گلها شاداب و نشاط بخش است، لکن نه گلهایی که پس از شگفتن بپژمرد.

- پس از تو، باغ سعادت افسرده و پژمرده خواهد شد، و نوحه سوگواری سرخواهد داد.

- دیگر این باغ جهان، پس‌از تو- ای آسمان بزرگواری- همه عالم را در نظر من، دژم و ناپسند کرده است.

- اما نوشته های تو، از آسیب این دهر، مرا نگاشته و افسون کرده است. و من جز آنها، جادوگر دیگری نمی شناسم.

- همواره جامه های‌بزرگواری، به نشان زیبای مجد و شکوه‌شما، مزین است.

و از اشعار دیگر اوست:

- سلامی همچون گلهای باغ که شبنم بر رخش نشسته باشد، سلامی همانند مروارید که دریا در بر گرفته است،

- این سلام، مخصوص آن سروری باد، که فرزند بشاره است(ابن بشاره) آن کی که شعر، از بیان فضلش شکوفا می شود.