ترجمه الغدیر - جلد 22 صفحه 289

- ابرهای بخشش، که همت و اندیشه هایش از اختران آسمان فراتر رفته است، و همه عالم را برده و چاکر خویش کرده است.

- آن جوانمرد که گوی سبقت را در میان مکارم برده، و دانشهایی را اندوخته است که به شمار نمی آید.

دانشمندانی چون قطب الدین، رازی، عضد الدین و صدر را، در مقایسه با او، چه مقامی تواند بود؟

- مناقبی تابنده، و مواهبی چون ابر بارنده دارد. منازلش، همه سر سبز، و شمشیرهایش، همه سرخ است.

- در سبقت بر دانشوران، همه راههای فضیلت را بپیموده، و با همت والای خویش، بر مسند افتخار نشسته است.

- از این‌پس، باید بگویم که از پس دوری و فراق شما، احوال من مانند باغهای اندوه زایی است، که از فراق باران پژمرده و نادان است.

- خدا می داند، که چه شبهای خوبی در محضر شما سپری‌شده، و گلها هرگز از تماشای باغ وصل‌شما دل نمی کندند.

- سرچشمه این لذتها، چقدر صاف و خوشگوار بوده. ویک تماشای آن، خاشاک از دیدگانم می ربود، راحت و آرامم می بخشید.

- یک روزم، از بهره گیری نوشته های شما، بریده و محروم مباد، چرا که انتشار آثار شما، مردگان را چون صحرای محشرزنده می کند.

از اشعار دیگر او، شعری است که در تهنیت عید قربان سروده و گفته است.

- بهار، جامه زیبایی گلها را بر زمین بگسترد، و بوی خوش عطر " داری"