ترجمه الغدیر - جلد 22 صفحه 301

- پیغمبر، او را برادر خود نامیده، و بفرمان‌خدا، او را پیشوایی مردم خوانده است.

- او را بزرگ داشته، و لقب امیر المومنین داده، که جز او، کسی شایسته این لقب، نبوده و نخواهد بود.

- و حضرت زهرای بتول را- که پیوسته سلام خدا بر او باد- به همسری او انتخاب کرده است.

- حضرت علی بر حضرت زهرا- صلوات الله علیهما- همتای بزرگواری بود، که ازنسل آنان، امامان بزرگوار علیهم السلام متولد شده اند.. [تا آخر قصیده].

شرح حال شاعر

ابو الریاض شیخ ابراهیم پسر شیخ علی پسر شیخ حسن پسر شیخ یوسف پسر شیخ حسن، و او پسر شیخ علی بلادی بحرانی است. او یکی از بزرگان و فضلای بحرین بود، که به ادبیات و سخن سرایی معروف بود، و بنابر آنچه از بعضی تذکره ها بر می آید از اجداد عالیه مولف کتاب " انوار البدرین " می باشد.

وی منظومه ای دارد بنام " الاقتباس و التضمین من کتاب الله المبین فی اثبات عقاید الدین " که یک اثر استدلالی و مشتمل بر چند روضه است، و در ضمن آن، در هر یک از روضه های آن یکی از امامان معصوم علهیم السلام‌را ستوده است. و از این حیث کنیه " ابو الریاض " به او داده اند. دیوان‌اشعارش، به خط شاگردش شیخ ابو محمد شویکی- که شرحش را خواهیم آورد- دردست است، که این شخص دیوان او را بسال 1150 تصحیح کرده است. دیوانش، مشتمل بر قصایدی چند، به عدد حروف است، که بترتیب حروف آورده، و 132 بیت در بابهای پنجگانه