ترجمه الغدیر - جلد 22 صفحه 304

- از جانب خدا، و از سوی پیامبر برگزیده اش، به فرمانروایی و رهبری اش فرمان‌رسیده است.

- پدر امام حسن و امام حسین علیهما السلام است، آن دو سبط بزرگوار مادرشان نیز سیده النساء و پیشوایی بانوان و دختر بهین پیامبران‌می باشند.

- آنکه پیغمبر، بر غم دشمنان و رهروان راه ضلالت، با او اظهار برداری کرد

- و مطابق نص قرآن، نفس پیامبر محسوب شده، و بهترین کسی است که مباهله نمود

- شان عالی ووالا دارد، همچنانکه نامش " علی " علیه السلام است، آن نکوکار احسان بخشی که پناهگاه من است.

- از سوی خدای ذو الجلال، آفریدگار عرش، امیر مومنان و برگزیده می باشد.

- اوست که در رختخواب پیمبر، بجای وی خوابیده، و از دشمنان خونخوارش، بیم به دل راه نداد.

این ابیات را، از مختصر دیوان شاعر، که بخط خودش نوشته و به استادش فرستاده، انتخاب کردیم و اصل این قصیده، قصیده ای است طولانی، که بسال 1149 در مدح امیر مومنان علیه السلام سروده است.

-2- قصیده دیگری دارد، که بسال 1149 سروده، و ما آنرا بخط خودش بدست آوردیم. در آغاز این قصیده، به عقاید دینی خود اشاره می کند، و می گوید:

- عقاید نیکو را از گوهر فواید و معانی که حاصل اندیشه است، بشنو خدایت هدایت کند.

- حمد و ستایش بر پروردگاری، که نعمتها به ما ارزانی داشت، که نتوان‌آنرا به شمار آورد.