ترجمه الغدیر - جلد 22 صفحه 308

از نور آفتاب(غزاله) دارد.

- جامه عقل را از تن می رباید، جامه ای دگر می پوشاند، که به دل، آتش شوق می نهد.

تا می رسد به ابیات:

- ولای پیامبر، چونان زرهی است که بندگان را، از تیرهای هلاکت و بدبختی نگاه می دارد، وسیله‌پیروزی است.

- و پس از پیامبر، ولی‌من علی است، آنکه پیش از مرگ پیغمبر، به این مقام سفارش شده بود- صلوات‌الله علیهما و آلهما.

- پیامبر، درروز " خم "، او را به امامت برگزید، اوست که ریشه دشمنان را قطع می کند.

و یاد " غدیر "، در دیگر اشعار اونیز وجود دارد، که از آن همه به ابیات فوق، اکتفا شد.

شرح حال شاعر

ابو محمد عبد الله پسر محمدپسر حسین، و او پسر محمد شویکی خطی، که از شیخ ابراهیم پسر شیخ علی بلادی- که ذکرش گذشت- تلمذ کرده، و هم چنین از شیخ ناصر پسر حاج عبد الحسین بحرانی دانش آموخته است. او در هنر ادبیات و شعر و آثار و هنر نمایهائی که در این زمینه کرده، گامهای بزرگی برداشته، لکن باید گفت‌که شعرش از نمونه های متوسط بحساب می‌آید. کتابی در احوال معصومان علیهم السلام دارد، و دیوانی در ستایش پیامبر و خاندانش علیهم السلام بنام " جواهر النظام "، و دیوان دیگر در مراثی اهل بیت علیهم السلام دارد که " مسیل العبرات و رثاء السادات " معروف است. از این دو دیوان، در ظرف چهار روز قصاید زیادی استخراج، و بصورت دیوانی به شیخ علامه آقا محمد پسر آقا عبد الرحیم نجفی