ترجمه الغدیر - جلد 22 صفحه 65

سر داده اند.

علامه سید احمد عطار در جلد دوم مجموعه(الرائق) از این شاعر رثای دیگری بر امام حسین علیه السلام آورده است بدینسان:

- ای کسی که بر کوهها و بلندیهای " غاضریات " ایستاده ای مرارها کن تا اشک خونین بفشانم.

- از دیدگانی که بر شمشیر اندوه، خواب و آرام را از من ربوده، بر کسی که با نیزه های برنده به قتل رسیده، اشک بریزم.

اشک خون بریزم بر آن بزرگوارانی که در بیابانی بر آنها حمله شده، و بر پیشوایانی که با تیغهای مشرفی، بدنهاشان تکه تکه شده‌است این قصیده که به 62 بیت بالغ می شود، با این بیت پایان می یابد:

- ابن ابی شافین هیچ اجر و پاداشی بجز راه نجات و آرمیدن در بهشت نمی خواهد.

و سید- قدس سره- در " الرائق " در مرثیه امام شهید صلوات الله علیه، این ابیات را نیز از او ذکر کرده است:

- مصائب روز عاشورا، ناگوار ترین مصیبتهایی است که از فرود آمدن تیغهای تیز سخت تر است.

- از سنگینی‌این مصیبتها و حسرت و اندوه، صخره های سخت آب می شوند و کوههای بلند فرو می ریزند.

- با روی آوردن این مصائب، دین حنیف اسلام جامه های بی سیاه بر تن کرده است.

در پایان این قصیده 50 بیتی گفته است: