ترجمه الغدیر - جلد 22 صفحه 68

و بشارت بخش همه مردم است.

- و آیا این آتشی که در جان من سر می کشد، فرو نشستنی است؟ من که شیفته پیامبری هستم که بهترین آفریدگان است.

- این مهر مرتضی، آن‌پاک بزرگوار و خاندان اوست، که در دل من پاینده خواهد ماند.

- بواسطه اوست که داود، در روز قیامت، از زبانه آتش سوزنده رهایی می یابد.

- وهر بنده ای هم که مهر پیامبر بشیر و خاندانش را در دل داشته باشد، از آن‌آتش نجات خواهد یافت.

ابن ابی شافین

در ضبط کنیه شاعر مورد ترجمه ما اختلاف هست، در " سلوه الغریب " سید علی خان مدنی، کنیه او" ابن ابی شافیز " آمده، و سید الاعیان هم بهمین لفظ نقل کرده است ودر سلافه العصر نیز، سید مدنی " ابن‌ابی شافیر " آورده(باراء مهمله و بانون) و در " خلاصه الاثر " محبی، ابن ابی شاقین(با قاف و نون) ضبط شده و در " بحار " ابن شافیر(با راءمهمله) نقل شده، و اما کنیه او را در همه اشعار بدون هیج اختلافی، " ابن ابی شافین " می یابیم.

زین الدین حمیدی

اشاره

ای دوست، از اوج آسمان بلند اندیشه، راه خود را به خلوتسرای دوست:

- که از رقیبان بدور است متمایل کن.