کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 1665

صفحه 1665

طفل اقيانوس امكان آفريد بعد از آن كه شانه اي بر باد داد

حال دريا را پريشان آفريد خود نمايي كرد بر جن و ملك

حيدري از جنس انسان آفريد سايه را دنباله ي خورشيد كرد

نور را بر ذره ها تأكيد كرد گفت زين پس هر كسي دارد نياز

سوي حيدر پهن سازد جانماز هر كه را من قبله بودم تا به حال

كعبه اش باشد علي ، تم المقال ابن كه دستم منبر دستش شده

اين كه جبرائيل هم مستش شده روي اين آئينه حق تابيده است

عكس تجريدي خود را ديده است حرف حق را مي زند آئينه وش

با لب شمشير تيز و مخلصش دستهايش بوي خيبر ميدهد

خستگي را از همه پر ميدهد منبري از خطبه هاي ناب خواند