کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 1757

صفحه 1757

ز گل شميم و ز بلبل دم خوش الحاني درآر از تن خود خرقه‌ي تعلقها

كه بزم روحاني را سزاست عرياني دلي چو مهر فروزان تو را نمي‌بخشند

اگر چو صبح نداري گشاده پيشاني به حق گراي در امروز چون تو را فردا

دگر چه سود گزيدن لب پشيماني به راه باطل خود تا به چند سرگردان

چرا به محور حق روي خود نگرداني ز هر قبيله و هر قوم هر تبار و نژاد

تو را كه هست سرو داعي مسلماني به هر كجا كه تويي با توام برادر من

دمي نشين به خرد تا خلاف بنشاني خداي را دل اهل ولا بود تا كي

اسير و خسته‌ي اين رنج و درد سوهاني كه بهر غصب خلافت ز قبل و بعد غدير

چه حيله‌ها كه نمودند و جمله شيطاني چها كه بر سر اسلام زين خطا آمد

پيامدش همه شر بود و نابساماني وليك در همه اصناف ملت اسلام