کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 2110

صفحه 2110

اينگونه به اين ميكده راهم دادند با ديدن اين شوق عناياتي كرد

لبخند علي مرا خراباتي كرد من مست ِ مِي ابوترابم يك عمر

سرزنده به نشئه ي ِ شرابم يك عمر يك ثانيه بي شراب نتوانم زيست

در مذهب ما حلال تر از مِي نيست جامي بده لب به لب، خرابم ساقي

از مشتريان خوش حسابم ساقي ساقي بده باده اي كه گيرا باشد

از خُم كهنسال تولا باشد ساقي بده باده اي كه روشن باشد

خوشرنگ و زلال و مردافكن باشد زُهاد پر از افاده را دلخور كن

با نام خدا پياله ها را پر كن بد مستي ِ من قصه ي پر دنباله است

زيرِ سرِِ باده اي صد و ده ساله است اين بزم مرا اهل سخن مي سازد

تنها مِي كوثري به من مي سازد من معتقدم باده سرشتي دارد