کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 2310

صفحه 2310

از آنجا كه «سعد بن عبادة» رئيس كل انصار بود و او كسي نبود كه با ابوبكر و عمر هم پيمان شود، لذا معاذ بن جبل سراغ بشير بن سعيد و اسيد بن حضير كه هر كدام بر نيمي از انصار يعني دو طايفه‌ي «اوس» و «خزرج» نفوذ و حكومت داشتند آمد و آن دو را با خود بر سر غصب خلافت هم پيمان نمود.

توطئه قتل پيامبر

بحارالانوار: ج 28 ص 99 و 100، ج 37 ص 115 و 135. عوالم: ج 3: 15 ص 304. اقبال

الاعمال: ص 458. درباره‌ي نقشه‌ي قتل حضرت در تبوك: بحارالانوار: ج 21 ص 185 تا

252.

نقشه‌ي قتل پيامبر صلي اللَّه عليه و آله يكبار در جنگ تبوك و چند بار بوسيله‌ي سَم و بارها

[صفحه 77]

به صورت ترور تدارك ديده شده بود كه همه نقش بر آب شد.

اما در حجة الوداع همان پنج نفر اصحاب صحيفه با نُه نفر ديگر، براي بار آخر نقشه‌ي دقيقتري براي قتل حضرت در راه بازگشت از مكه به مدينه كشيدند، و يكي از علتهاي اين اقدامشان آن بود كه قبل از اعلان خلافت علي بن ابي‌طالب عليه‌السلام آن حضرت را بقتل برسانند تا براحتي به مقاصد خود دست يابند، ولي قبل از رسيدن به محلِ توطئه دستور الهي نازل شد و مراسم غدير انجام شد؛ اگر چه آنان از نقشه‌ها و توطئه‌هاي خود باز نايستادند.

نقشه چنين بود كه در محل از پيش تعيين شده‌اي در قله‌ي كوه «هَرْشي» كمين كنند، و با توجه به اينكه اكثر مردم كوه را دور مي‌زدند و به سربالايي نمي‌آمدند، همين كه شتر پيامبر صلي اللَّه عليه و آله سر بالائي كوه را پيمود و در سرازيري قرار گرفت، سنگهاي بزرگي را به طرف شتر حضرت رها كنند تا به شتر برخورد كند يا بِرَمَد و با حركات ناموزون حضرت را بر زمين بزند، و آنان با استفاده از تاريكي شب به حضرت حمله كنند و در نتيجه قتل حضرت بطور يقيني انجام گيرد. سپس متواري شوند و خود را داخل مردم پنهان نمايند تا شناخته نشوند.