کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 2333

صفحه 2333

- خداوند، مؤمنين را در قرآن مورد خطاب قرار نداده مگر اينكه اول شخص آنان علي است. (5)

- خداوند، سوره‌ي «هل أتي» را نازل نكرده است مگر در مورد علي بن ابي طالب، و با آن جز علي را مدح نكرده است. (5)

- به خدا قسم سوره‌ي «والعصر» درباره‌ي علي بن ابي‌طالب نازل شده است. (5)

- قرآن به شما معرفي مي‌كند كه امامان بعد از علي از فرزندان اويند … آنجا كه مي‌گويد: «وَ جَعَلها كَلِمَةً باقِيَةً في عَقِبِهِ». (10)

- خداوند فضائل علي بن ابي‌طالب را در قرآن نازل نموده است. (11)

- علي بن ابي‌طالب است كه نماز را بپا داشت، و در حال ركوع به قصد خداوند عزوجل زكات (صدقه) داد، و در هر حالي خدا را قصد مي‌كند. (تفسير آيه‌ي «اِنَّما وَليُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ … »). (2)

- قول خداوند تعالي: « … مِنْ قَبْلِ اَنْ نَطْمِسَ وُجُوهاً فَنَرُدَّها عَلي اَدْبارِها»، قصد نشده از اين آيه مگر قومي از اصحاب من كه آنها را به نام و نَسَبشان مي‌شناسم ولي مأمورم آنان را نام نبرم. (6).

حلال و حرام

- هر حلالي كه شما را بدان راهنمايي كردم و هر حرامي كه شما را از آن نهي نمودم، هرگز از آن بر نمي‌گردم و تغيير نمي‌دهم. اين مطلب را به ياد داشته باشيد و حفظ كنيد و به يكديگر توصيه نماييد و تغيير و تبديل در آن ندهيد. (10)

- حرام و حلال بيش از آن است كه من همه‌ي آنها را بشمارم و معرفي كنم و در يك مجلس به همه‌ي حلالها امر كنم و از همه‌ي حرامها نهي نمايم. پس مأمورم از شما بيعت بگيرم و با شما دست دهم بر اينكه آنچه از جانب خداوند عز و جل در باره‌ي علي و امامان بعد از او آورده‌ام بپذيريد. (10)