کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 2469

صفحه 2469

6. امام باقر عليه‌السلام در بيان حد ولايت و برائت با استناد به حديث غدير فرمودند: اين امت وقتي به علي بن ابي طالب عليه‌السلام مي‌رسند مي‌گويند: دوستانش را دوست داريم ولي از دشمنانش بيزاري نمي‌جوييم، بلكه آنان را هم دوست داريم! چگونه چنين ادعايي صحيح است در حالي كه پيامبر صلي اللَّه عليه و آله مي‌فرمايد: «اللهم و ال من والاه و عاد من عاداه … »، ولي مي‌بيني كه با دشمنان او دشمني نمي‌كنند و خوار كنندگان او را خوار نمي‌كنند. اين انصاف نيست!! [540].

[صفحه 277]

اتمام حجت امام صادق با غدير

1. امام صادق عليه‌السلام فرمود: مردم درباره‌ي غدير خود را به غفلت زدند. [541].

2. آن حضرت پس از نقل واقعه‌ي غدير اين آيه را خواندند كه «يعرفون نعمة اللَّه ثم ينكرونها» يعني «نعمت خدا را مي‌شناسند و سپس آن را انكار مي‌كنند»، و فرمودند: در روز غدير آن را مي‌شناسند و در روز سقيفه آن را انكار مي‌كنند. [542].

3. امام صادق عليه‌السلام با تعجب از محنت اميرالمؤمنين عليه‌السلام فرمودند: در روز غدير حضرت آن همه شاهد داشت ولي نتوانست حق خود را بگيرد در حالي كه مردم با دو شاهد حق خود را مي‌گيرند!! [543].

4. امام صادق عليه‌السلام درباره‌ي ثبات قدم بر سر غدير فرمودند: «پيامبر صلي اللَّه عليه و آله براي اميرالمؤمنين عليه‌السلام در غدير خم پيمان گرفت و به ولايت او اقرار كردند. خوشا به حال آنان كه بر ولايت او ثابت قدم ماندند و واي بر كساني كه آن را شكستند.» [544].

5. امام صادق عليه‌السلام در بيان استناد غدير به قرآن مي‌فرمايد: خداوند عزوجل مي‌فرمايد: «يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ … » و از همين جاست قول پيامبر صلي اللَّه عليه و آله كه به علي عليه‌السلام فرمود: «مَنْ كُنْتُ مَوْلاهُ فَعَلِيٌّ مَوْلاهُ … ». [545].

6. آن حضرت در بيان اينكه غدير آخرين رسالت پيامبر صلي اللَّه عليه و آله بوده فرمود: خداوند در قرآن به پيامبرش فرمود: «فَاِذا فَرَغْتَ فَانْصَبْ وَ اِلي رَبِّكَ فَارْغَب»، يعني: «آنگاه

[صفحه 278]