کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 2661

صفحه 2661

اگر روز بر تخت نشستن پادشاهان شايسته است كه جشن و چراغاني گرفته شود و اجتماعات برپا گردد و سخنرانيها و سرودها و مهمانيها برپا شود - آن چنان كه ميان ملتها و نسلها رايج است - پس روزي كه حكومت اسلامي و ولايت ديني به فرمان صريح خداوند استقرار يافت و پيامبري كه جز به حق سخن نمي گويد، آن را بيان كرد، سزاوارتر است كه عيد گرفته شود و چون اين عيد، از اعياد ديني است ، لازم است كه غير از جشن و شادماني ، چيزهايي به آن افزوده گردد كه موجب قرب به خداوند است ، همچون روزه ، نماز، دعا و...

از اين رو، رسول خدا (ص ) فرمان داد همه كساني كه در صحنه غدير حضور داشتند، از جمله ابوبكر و عمر و بزرگان قريش و چهره هاي برجسته انصار و همسران پيامبر، به حضور اميرالمؤ منين شرفياب شوند و او را به خاطر اين منصب والا تهنيت بگويند.

متن تبريك

محمد بن جرير طبري ، ضمن بيان ماجراي آن روز، چنين آورده است :

سپس پيامبر خدا (ص ) فرمود: اي مردم ! بگوييد: (با تو پيمان بستيم و با زبان و دست بيعت كرديم و متعهد شديم كه به فرزندان و خانواده خويش برسانيم و جايگزيني بر آن نخواهيم گزيد و خدا را بر اين ميثاق ، شاهد مي گيريم ). آن چه را گفتم ، بگوييد و به علي (ع ) به عنوان (اميرالمؤ منين ) سلام دهيد و بگوييد: (الحمد لله الذي هدانا و ما كنا لنهتدي لولا ان هدانا الله ) - خدا را سپاس كه به اين مرام ، هدايتمان فرمود و اگر خدا هدايت نمي كرد، راه را نمي يافتيم - همانا خداوند هر صدايي و نهاني را مي داند. هركس پيمان شكند، به زيان خويش پيمان شكسته است و هركس به پيمان وفا كند، خداوند پاداشي بزرگ مي دهد. چيزي بگوييد كه خدا را از شما راضي سازد و اگر ناسپاسي و كفران كنيد، همانا خداوند از شما بي نياز است .

زيد بن ارقم گويد: آن گاه مردم شتافتند و چنين مي گفتند: آري !شنيديم و گوش به فرمانيم و فرمان خدا و رسول را به جان مي پذيريم .

اولين كساني كه با پيامبر و علي (ع ) دست دادند، عبارت بودند از: ابوبكر، عمر، عثمان ، طلحه ، زبير و باقي مهاجرين و انصارو مسلمانان ديگر، تا آن كه پيامبر خدا نماز ظهرو عصر را با هم خواند. مراسم بيعت ادامه يافت ، تا آن كه آن حضرت ، نماز مغرب و عشاء را نيز با هم خواند و بيعت همچنان ادامه داشت .(9)و هرگاه كه گروهي براي بيعت مي آمدند، پيامبر مي فرمود: حمد خدايي را كه ما را بر جهانيان برتري داد. نيز نقل شده كه : عمر بيعت كرد و گفت : اي پسر ابوطالب ، گوارا باد بر تو كه مولاي من شدي ... و هر صحابي كه به ديدار علي (ع ) مي آمد، آن گونه تهنيت مي گفت .(10)

نقل ديگر:... سپس رسول خدا (ص ) در خيمه مخصوص خود نشست و به اميرالمؤ منين هم فرمود تا در خيمه ديگري بنشيند و به مردم فرمود كه در خيمه اش ، علي (ع ) را تهنيت گويند. و چون مردم از تهنيت گويي فراغت يافتند، حضرت رسول همسران خود را فرمان داد كه نزد علي (ع ) رفته ، به او تبريك گويند - و چنان كردند - از جمله كساني از صحابه كه تبريك گفتند، عمر بن خطاب بود كه گفت : گوارا باد بر تو، اي فرزند ابوطالب !مولاي من و مولاي همه زنان و مردان مؤ من شدي .(11)

در (حبيب السير) نيز نزديك به همين مضمون آمده است .(12)

تهنيت گويي ابوبكر و عمر را، بخصوص ناقلان روايات و پيشوايان حديث و تفسير و تاريخ از اهل سنت آن قدر نقل كرده اند كه نمي توان شمار آنان را ناديده گرفت ، چه آنان كه مساله را به صورت يك واقعه حتمي و قطعي نقل كرده و از مسلمات دانسته اند، و چه كساني كه با سندهاي صحيح از تعدادي از صحابه ، همچون ابن عباس ، ابوهريره ، براء بن عازب ، زيد بن ارقم و... نقل كرده اند.(13)