کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 2662

صفحه 2662

به روايت انس : رسول خدا (ص ) دست علي (ع ) را گرفت و او را بر فراز منبر بالا برد و فرمود: خداوندا! اين از من است و من از اويم ، جز اينكه او نسبت به من همچون هارون نسبت به موسي است . آگاه باشيد! هر كس را من مولاي او بودم ، اين علي (ع ) مولاي اوست . علي (ع ) با چشماني پراشك از صحنه بازگشت ، عمر بن خطاب در پي او روان شد و به آن حضرت اينگونه تبريك و تهنيت گفت : (بخ بخ يا ابا الحسن ! اصبحت مولاي و مولي كل مسلم ).

و به روايت براء بن عازب : در حجة الوداع همراه پيامبر آمديم تا به ميان مكه ومدينه رسيديم . حضرت فرمود آمد و دستور داد كه همگان براي نماز فرود آيند. سپس دست علي (ع ) را گرفت و فرمود: آيا من از مؤ منان نسبت به خودشان شايسته تر نيستم ؟ گفتند: چرا. فرمود: (پس من بر هركس ولايت دارم ، اين علي ، ولي اوست . خداوندا دوستدارانش را دوست بدار و با دشمنش دشمني كن . هركسي را كه من مولاي او هستم ، علي مولاي اوست ). و اين سخن را رسول خدا با رساترين صدا بيان مي كرد.

پس از آن ، عمر بن خطاب ، علي (ع ) را ديدار كرد و گفت : اي پس ابوطالب ! گوارا باد بر تو. اكنون مولاي من و مولاي هر زن و مرد مسلمان شدي (هنيئا لك يابن ابي طالب . اصبحت مولاي و مولي كل مؤ من و مؤ منة .)

عيد غدير و عترت پيامبر (ص )

تبريك گويي ولايت در غدير كه به فرمان حضرت رسالت بود و آن بيعت ياد شده و شادماني رسول اكرم (ص ) كه فرمود: الحمد لله الذي فضلنا علي جميع العالمين ، و نزول آيه قرآن كه به صراحت ، اين روز را روز اكمال دين و اتمام نعمت و خشنودي پروردگار به واقعه آن روز دانسته است ، رمز عيد بودن غدير است . اين نكته را حتي طارق بن شهاب مسيحي كه در مجلس عمر بن خطاب حضور داشت فهميده بود، كه گفت : اگر اين آيه (14)در ميان ما نازل شده بود، روز نزول آيه را عيد مي گرفتيم (15) و هيچ يك از حاضران حرف او را رد نكردند و عمر نيز سخني گفت كه به نوعي پذيرش حرف او بود. و اين پس از نزول آيه تبليغ (16) بود كه متضمن نوعي تهديد بود كه پيامبر، به خاطر پرهيز و بيم از پيامدهاي ابلاغ آن پيام آشكار از طرف امت ، تاخير در رساندن پيام الهي نكند.

همه اين ويژگيها براي اين روز بزرگ ، موقعيتي والا و ارزشمند پديد آورد، آن چنان كه رسول خدا (ص ) و ائمه هدي و مومناني كه پيرو آنان بودند، از موقعيت اين روز شادمان بودند. مقصود ما از (عيد گرفتن ) اين روز نيز همين است . خود حضرت رسول نيز به اين نكته اشاره و تصريح فرموده است ، از جمله در روايتي كه مي فرمايد:

(روز غدير خم ، برترين اعياد امت من است . روزي است كه خداي متعال مرا فرمان داد تا برادرم علي بن ابي طالب را به عنوان پرچمي هدايتگر براي امتم تعيين كنم كه پس از من به وسيله او راهنمايي شوند، و آن ، روزي است كه خداوند در آن روز، دين را كامل ساخت و نعمت را بر امتم به كمال و تمام رساند و اسلام را به عنوان دين ، برايشان پسنديد.)

كلام ديگر پيامبر كه فرموده بود: (به من تهنيت بگوييد، به من تهنيت بگوييد)(17) نيز نشان دهنده همين عيد بودن روز غدير در كلام حضرت رسالت است .

خود اميرالمؤ منين (ع ) در ادامه خط پيامبر، اين روز را عيد گرفت و در سالي كه روز جمعه با روز غدير مصادف شده بود، در ضمن خطبه عيد فرمود:

(خداوند متعال براي شما مؤ منان ، امروز دو عيد بزرگ و شكوهمند را مقارن قرار داده است كه كمال هر كدام به ديگري است ، تا نيكي و احسان خويش را درباره شما كامل سازد و شما را به راه رشد برساند و شمارا دنباله روكساني قرار دهد كه با نور هدايتش روشنايي گرفته اند و شما را به راه نيكوي خويش ببرد و به نحو كامل از شما پذيرايي كند. پس جمعه را محل گردهمايي شما قرار داده و به آن فراخوانده است ، تا گذشته را پاك سازد و آلودگيهاي جمعه تا جمعه را بشويد، نيز براي يادآوري مؤ منان و بيان خشيت تقوا پيشه گان مقرر ساخته است و پاداشي چند برابر پاداشهاي مطيعان درروزهاي ديگر قرارداده و كمال اين عيد، فرمانبرداري از امر الهي و پرهيز ازنهي او و گردن نهادن به طاعت اوست . پس توحيد خدا، جز با اعتراف به نبوت پيامبر (ص ) پذيرفته نيست و دين ، جز با قبول ولايت به امر الهي قبول نمي شود و اسباب طاعت خدا جز با چنگ زدن به دستگيره هاي خدا و اهل ولايت ، سامان نمي پذيرد. خداوند در روز غدير، بر پيامبرش چيزي نازل كرد كه بيانگر اراده اش درباره خالصان و برگزيدگان است و او را فرمان داد كه پيام را ابلاغ كند و از بيماردلان و منافقان هراس نداشته باشد و حفاظت او را عهده دار شد...