کتابخانه بالقرآن

کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 2664

صفحه 2664

محمد بن علاء همداني و يحيي بن جريح بغدادي مي گويند: ما به قصد ديدار احمد بن اسحاق قمي (از اصحاب امام عسكري (ع ) در شهر قم به درخانه اش رفته ، در زديم . دختركي آمد. از او درباره احمد بن اسحاق پرسيديم ، گفت : او مشغول عيد خويش است ، امروز عيد است . گفتيم : سبحان الله ! عيد شيعيان چهار تاست : عيدقربان ، فطر، غدير و جمعه .(23)

پاسخي به يك دروغ

تا اينجاي بحث ، حقيقت اين عيد و ارتباط آن را با همه امت و سابقه آن را كه به دوران پيامبر اكرم (ص ) ميرسد، فهميديم . پس از عهد پيامبر نيز، عيد گرفتن اين روز، از امامي به امام ديگر رسيده است و امينان وحي الهي ، همچون امام صادق و امام رضا (ع ) آن را آشكار كرده و يادش را زنده نگهداشته اند. پيش از آنان هم اميرالمؤ منين (ع ) احياگر اين عيد بود.

سخن و عمل امام صادق و امام رضا (ع ) درزماني بود كه هنوزنطفه (آل بويه ) بسته نشده بود و روايات اين دو امام در تفسير فرات و كافي كه در قرن سوم تاليف شده اند، آمده است و اينگونه روايات ، مدرك و منبع شيعه است كه اين روز را از دير زمان عيد گرفته اند، در سايه عمل به آن سخنان نوراني و طلايي امامان .

اكنون تعجب از (نويري ) و (مقريزي ) است كه گفته اند اين عيد را معزالدوله در سال 352 پديد آورده است و آن را از بدعتهاي شيعه شمرده اند.

نويري ضمن برشمردن اعياد اسلامي ، گفته است : يك عيد هم هست كه شيعه آن را ساخته اند و نامش را عيد غدير گذاشته اند و سبب آن ، عقد اخوتي بوده كه پيامبر، ميان خود و علي (ع ) در روز غدير خم بست و (غدير) بركه اي است كه آب چشمه در آن بريزد و اطرافش درختهاي انبوه باشد. بين غدير و چشمه ، مسجد پيامبر است . روزي را كه شيعه عيد ساخته اند، هيجدهم ذي حجه است ، چرا كه آن برادري در حجة الوداع سال دهم هجري بود و اينان شب غدير را با نماز زنده مي دارند و فردايش ، پيش از زوال ، دو ركعت نماز مي خوانند و شعارشان در اين روز، پوشيدن جامه نو و آزاد كردن برده و نيكي به ديگران و قرباني كردن است و اولين كسي كه اين روز را عيد قرار داد، معزالدوله بود (كه اخبار او را در قضاياي سال 352 خواهيم آورد). و چون شيعه ، اين عيد را ساختند و از سنتها و مراسم خويش قرار دادند، عوام اهل سنت نيز در سال 389، مثل شيعيان روزي را روز شادي و جشن قرار دادند و آن را هشت روز پس از عيد شيعه تعيين كردند و گفتند: اين روز، روز داخل شدن پيامبر و ابوبكر به غار است و در اين روز، زيورها و جشنها و آتش افروختنهايي را رسم نمودند...)(24)

مقريزي نيز گفته است : عيد غدير، عيد مشروعي نبوده و هيچ يك از پيشينياني كه مقتداي مردمند به آن عمل نكرده اند و اولين باري كه در تاريخ اسلام ديده شده ، در روزگار معزالدوله است كه در سال 352 آن را بنا نهاد و شيعه نيز از آن پس ، غدير را عيد قرار داد...(25)

چه مي توان گفت درباره نگارنده اي كه پيش از آن كه حقيقت تشيع را بشناسد، درباره تاريخ شيعه مي نگارد، يا آن كه حقيقت را شناخته ، ولي هنگام نگارش ، آن را فراموش كرده است ، يا به دلايلي از آن چشم پوشيده ، يا آن كه نمي فهمد چه مي گويد، يا آن كه به آن چه مي گويد، بي اعتناست ! مگر مسعودي (م 346) نمي گويد: فرزندان و شيعيان علي (ع ) اين روز را گرامي مي دارند؟(26) مگر كليني ، راوي حديث در كافي (م 329) و پيش از او فرات كوفي در تفسيرش آن را نگفته است ؟ اين كتابها پيش از تاريخي كه مقريزي گفته (يعني 352) تاليف شده است . مگر فياض بن عمر در سال 259 از آن خبر نداده و نگفته است كه امام رضا (ع ) را ديده است كه اين روز را عيد مي گرفت و فضيلت و سابقه اش را مي گفت و آن را از پدرانش از اميرالمؤ منين نقل مي كرد؟ مگر امام صادق (ع ) (م 148) خبر از آن نداده و اينكه پيامبران پيشين هم روز نصب وصي را عيد مي گرفتند، آن گونه كه سلاطين و امرا، روز به تخت نشستن خود را عيد مي گرفتند؟امامان شيعه (ع ) در دورانهاي كهن و زمان خويش پيروانشان را به انجام كارهاي نيك و دعا و عبادت در اين روز دستور مي دادند. حديثي كه از (مختصر بصائر الدرجات ) نقل شد، نشان مي دهد كه در اوايل قرن سوم ، غدير از اعياد چهارگانه مشهور شيعه بوده است .

اين است حقيقت غدير. اما آن دو نويسنده خواسته اند از شيعه ايراد بگيرند، آن سابقه شايسته را انكار كرده و غدير را از بدعتهاي منسوب به معزالدوله دانسته اند و به خيال خود پنداشته اند كه هيچ تاريخ شناسي سخن آنان را به نقد نخواهد كشيد!...

تاج امانت

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه
تمامی حقوق این سامانه متعلق به کتابخانه بالقرآن می باشد.