کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 2732

صفحه 2732

9 - عن عبداللَّه بن‌زياد؛ قال: سلّمنا علي ابي‌عبداللَّه‌عليه السلام بمني، ثمّ قلت: يابن رسول‌اللَّه! انّا قوم مجتازون لسنا نطيق هذا المجلس منك كلّما أردناه، فأوصنا؟ قال: عليكم بتقوي اللَّه، وصدق الحديث، واداء الأمانة وحسن الصحبة لمن صحبكم، وافشاء السلام، و اطعام الطعام، صلّوا في مساجدهم، وعودوا مرضاهم، واتّبعوا جنائزهم، فانّ ابي حدثني: انّ شيعتنا اهل البيت كانوا خيار من كانوا منهم، ان كان فقيه كان منهم، وان كان امام كان منهم، وكذلك (كونوا) احبّونا الي الناس ولاتبغّضونا اليهم»؛(94) عبداللَّه بن زياد مي‌گويد: خدمت امام صادق‌عليه السلام در سرزمين مني رسيدم، بعد از سلام، به حضرت عرض كردم: اي فرزند رسول خداصلي الله عليه وآله! ما جماعتي هستيم كه هميشه توفيق شرفيابي خدمت شما را نداريم، ما را سفارش و وصيت نما. حضرت فرمود: «بر شما باد به تقواي الهي، و راستي در گفتار و اداي امانت، و با كساني كه هم صحبت مي‌شويد معاشرت خوب داشته باشيد. بلند به يكديگر سلام كرده و اطعام دهيد. در مساجد آن‌ها - اهل سنت - نماز به جاي آورده و مريضان آنان را عيادت كرده و در تشييع جنازه آن‌ها شركت نماييد؛ زيرا پدرم مرا حديث فرمود كه همانا شيعيان ما اهل بيت، بهترين مردم‌اند، اگر در ميان آن‌ها فقيهي وجود دارد از آن‌هاست و اگر امامي وجود دارد از ميان آن‌ها است، شما نيز اين چنين باشيد. كاري كنيد كه محبّت مردم را به ما جلب نماييد نه آن‌كه كاري كنيد كه مردم به ما بدبين شوند و بغض ما را در دل بگيرند».

10 - وهي حديث عن الامام الكاظم‌عليه السلام: « … انّما شيعة عليّ من صدّق قوله فعله»؛(95) امام كاظم‌عليه السلام فرمود: « … همانا شيعه علي كسي است كه قول او فعلش را تصديق نمايد».

11 - وعن الامام الصادق‌عليه السلام: «لو انّ شيعتنا استقاموا لصافحتهم الملائكة، ولأظلّهم الغمام، ولأشرقوا نهاراً، ولأكلوا من فوقهم ومن تحت أرجلهم، ولما سألوا اللَّه شيئاً الاّ أعطاهم»؛(96) امام صادق‌عليه السلام فرمود: «اگر شيعيان ما استقامت مي‌كردند ملائكه با آن‌ها مصافحه مي‌كردند و ابرها بر سرشان سايه مي‌افكند، و در روز تحت اشراق انوار الهي بوده و از بالاي سرشان و از زير پاهايشان متنعّم به نعمت‌هاي خداوند بودند، و از خداوند هر چيزي را كه سؤال و خواهش مي‌كردند به آن‌ها عطا مي‌نمود».

12 - زيد شحّام مي‌گويد: امام صادق‌عليه السلام به من فرمود: «به هر كس از شما كه مطيع من است و از من دستور مي‌گيرد، سلام برسان. من شما را به تقواي خداوند عزّوجلّ و ورع در دينتان و كوشش براي خدا و صدق گفتار و اداي امانت و سجده طولاني و معاشرت خوب با همسايگان، دعوت مي‌نمايم. محمّدصلي الله عليه وآله براي اين امور به سوي مردم فرستاده شد. كساني كه شما را امين خود دانسته و چيزي را نزد شما به امانت گذارده اند، حق امانت را رعايت كنيد چه خوب باشد و چه بد؛ زيرا رسول خداصلي الله عليه وآله هميشه امر مي‌نمود به اداي نخ و پارچه خياطي شده. از عشيره خود صله رحم نماييد، و در تشييع جنازه آن‌ها حاضر شويد. مريض هاي آن‌ها را عيادت كنيد و حقوق آنان را بپردازيد. هر يك از شما كه در دين خود ورع داشته و راستگو بوده و اداي امانت نمايد و با مردم خوش رفتار باشد، گفته مي‌شود اين شيعه جعفري است، اين امر مرا خشنود ساخته و گفته مي‌شود اين ادب جعفري است. به خدا سوگند! هر آينه حديث گفت مرا پدرم: همانا شخصي از شيعيان علي در ميان قبيله خود زينت آنان است، از همه بهتر امانت‌دار بوده و به جا آورنده حقوق و راستگوترين مردم در گفتار است. وصيت هاي مردم و امانت‌هاي آنان نزد اوست. در بين عشيره از او سؤال مي‌شود و مي‌گويند: چه كسي مثل فلاني است؟ او از همه بهتر امانت‌دار بوده و از همه راستگوتر در گفتار است».(97)

پيروان غدير و همياري با برادران ديني

1 - وعن الامام الباقرعليه السلام - لبعض اصحابه لمّا ذكر عنده كثرة الشيعة: - «هل يعطف الغنيّ علي الفقير؟ ويتجاوز المحسن عن المسيي‌ء؟ ويتواسون؟ قلت: لا، قال: ليس هؤلاء الشيعة، الشيعة من يفعل هكذا»؛(98) شخصي خدمت امام باقرعليه السلام از كثرت و فراواني شيعه سخن به ميان آورد، حضرت به او فرمود: «آيا غني آن‌ها بر فقير عطوفت دارد؟ آيا نيكوكار از گنه‌كار مي‌گذرد؟ و آيا نسبت به يكديگر مواسات و برابري و برادري دارند؟ راوي مي‌گويد: عرض كردم: خير. حضرت فرمود: اينان شيعه به حساب نمي‌آيند، شيعه كسي است كه چنين كند».

2 - عن محمد بن عجلان قال: «كنت عند ابي عبداللَّه فدخل رجل فسلّم، فسأله كيف من خلّفت من اخوانك؟ قال: فأحسن الثناء وزكّي وأطري. فقال له: كيف عيادة أغنيائهم علي فقرائهم؟ فقال: قليلة، قال: فكيف صلة أغنيائهم لفقرائهم؟ قال: قليلة، قال: وكيف مشاهدة لفقرائهم في ذات أيديهم؟ فقال: انّك لتذكر اخلاقاً قلّ ما هي فيمن عندنا، قال: فقال: فكيف تزعم هؤلاء انّهم شيعة»؛(99) محمّد بن عجلان مي‌گويد: «خدمت امام صادق‌عليه السلام بودم كه شخصي وارد شد و سلام كرد. حضرت از او پرسيد: برادران تو چگونه‌اند؟ او شروع به ستايش و تعريف از آنان نمود. حضرت به او فرمود: چگونه است عيادت اغنيا از فقرا؟ او در جواب گفت: كم است. حضرت فرمود: چگونه است مشاهده اغنيا نسبت به فقرا؟ عرض كردم: كم است. حضرت فرمود: چگونه است بخشش اغنيا نسبت به فقرائشان نسبت به آنچه كه در دست دارند؟ او در جواب عرض كرد: شما از اخلاقي سؤال مي‌نماييد كه كمتر در ميان مردم ما وجود دارد. حضرت فرمود: پس تو چگونه گمان مي‌كني كه آن‌ها شيعه اند».

اين‌ها پيروان واقعي غدير نيستند؟!

1 - عن الامام الصادق‌عليه السلام: «ليس من شيعتنا من قال بلسانه وخالفنا في أعمالنا و آثارنا»؛(100) امام صادق‌عليه السلام فرمود: «از شيعيان ما نيست كسي كه به زبان خود چيزي بگويد ولي در اعمال و آثار با ما مخالفت كند».

2 - وعنه‌عليه السلام ايضاً: «يا شيعة آل محمد! انّه ليس منّا من لم يملك نفسه عند الغضب، ولم يحسن صحبة من صحبه، ومرافقة من رافقه، ومصالحة من صالحه … »؛(101) و نيز فرمود: «اي شيعيان آل محمّد! از ما نيست كسي كه هنگام غضب خود را حفظ نكند، و با كسي كه همنشين مي‌شود خوش زبان نبوده و با او مدارا ننمايد و با كسي كه تقاضاي صلح كرده مصالحه نكند … ».