کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 2854

صفحه 2854

حضرت موسي‌عليه السلام از خداوند متعال مي‌خواهد تا برادرش هارون را وزير و جانشين او قرار دهد. خداوند از قول حضرت موسي‌عليه السلام مي‌فرمايد: «قالَ رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي * وَيَسِّرْ لِي أَمْرِي * وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانِي * يَفْقَهُوا قَوْلِي * وَاجْعَلْ لِي وَزِيراً مِنْ أَهْلِي * هارُونَ أَخِي … »؛(69) «موسي عرض كرد: پروردگارا! شرح صدر به من عطا فرما و كار مرا آسان گردان. عقده زبانم را برايم بگشا تا مردم سخنم را به خوبي بفهمند و نيز از اهلم يكي را وزير و معاون من قرار ده، برادرم هارون را … »

خداوند متعال در جواب حضرت موسي‌عليه السلام نفرمود: به آراي مردم رجوع كن، تا وزيرت را انتخاب كنند، بلكه فرمود: «قَدْ أُوتِيتَ سُؤْلَكَ يا مُوسي ؛(70) «اي موسي آنچه از ما خواستي به تو عطا شد.»

آيه چهارم

خداوند متعال خطاب به حضرت داوودعليه السلام مي‌فرمايد: «يا داوُدُ إِنّا جَعَلْناكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النّاسِ بِالْحَقِّ»؛(71) «اي داوود! ما تو را در روي زمين مقام خلافت داديم تا در ميان خلق خدا به حقّ حكم كني.»

در اين آيه نيز خداوند جعل منصب خلافت را به خود نسبت داده و متفرّع بر اين جعل، او را امر مي‌كند كه بين مردم به حقّ حكم نمايد.

آيه پنجم

و نيز مي‌فرمايد: «وَجَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا»؛(72) «و آنان را پيشواي مردم قرار داديم تا خلق را به امر ما هدايت كنند.»

در اين آيه نيز نصب و جعل امامت را خداوند به خود نسبت داده است.

اگر كسي اشكال كند كه همين تعبير درباره ائمه ضلالت نيز به كار رفته است آنجا كه خداوند مي‌فرمايد: «وَجَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَدْعُونَ إِلَي النّارِ»؛(73) «و ما آنان را اماماني قرار داديم كه به دوزخ دعوت مي‌كنند.»

در پاسخ مي‌گوييم: