کتابخانه بالقرآن

کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 2859

صفحه 2859

ثانياً: آيات خلافت عامّه - تكويناً نه تشريعاً - دلالت بر تفويض آباداني زمين به بشر دارد؛ زيرا تشريع بر شرايطي خاص متوقف است.

ج) آيه امانت

خداوند متعال مي‌فرمايد: «إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إِلي أَهْلِها وَإِذا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ»؛(88) «خدا به شما امر مي‌كند كه البته امانت‌ها را به صاحبانشان برگردانيد و چون ميان مردم حكم مي‌كنيد به عدالت داوري كنيد.»

از آيه فوق چنين استفاده كرده‌اند كه مقصود از امانت، حكومت بين مردم است، به قرينه تفريعي كه در آيه آمده است: «وَإِذا حَكَمْتُمْ» به اين معنا كه حكم و حكومت بين مردم امانت است و آن‌ها صاحب و مالك تدبير آن هستند؛ زيرا مخاطب اين حكم آنانند و هر كس از طريق مردم انتخاب شد بايد به عدل رفتار كند.

در جواب مي‌گوييم: آيه شريفه بر فرض كه خطابش به عموم مردم است، دلالت دارد بر اين كه مردم وظيفه دارند حكومت را به اهلش - كه از جانب خدا منصوب است – وا گذارند، نه آن‌كه بگويند ما در آن حقّ داريم و بخواهند خود حاكم برگزينند.

انتخاب اوصيا از ديدگاه قرآن

انتخاب اوصيا از ديدگاه قرآن

برخي سؤال مي‌كنند كه چرا قرآن كريم سخني از ولايت و امامت و وصايت به ميان نياورده است با وجودي كه در موضوعات بسياري كه اهميّت آن به مسئله امامت نمي‌رسد بحث كرده است؟ به تعبير ديگر: چگونه است كه قرآن كريم سخن از خلافت اسلامي و رهبري جامعه اسلامي و امامت به ميان نياورده در حالي كه اين مسئله از خطير ترين مسائل اسلام به حساب مي‌آيد؟

ولي با دقّتي كوتاه در آيات قرآني پي مي‌بريم كه قرآن در تمام موضوعات مربوط به امامت؛ اعمّ از كلّي و جزئي و مصداقي بحث‌هاي فراوان كرده و به اين مسئله مهمّ پرداخته است. اينك درصدد آن هستيم كه به اصل مسئله خلافت و امامت و انتخاب اوصياي الهي بعد از انبيا اشاره كنيم كه اين مسأله سنّت دائمي الهي بوده و قرآن اكيداً به آن اشاره كرده است.

مفهوم اصطفا «انتخاب»

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه
تمامی حقوق این سامانه متعلق به کتابخانه بالقرآن می باشد.