کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 2884

صفحه 2884

او نيز مي‌نويسد: «ابوسفيان عقيده كفر آميزش را هنگامي كه عثمان بن عفان به حكومت رسيد ابراز داشت، آنجا كه گفت: حكومت بعد از تيم وعدي به شما رسيد، پس به مانند توپ آن را دست به دست كنيد و ميخ هاي آن را در بني اميه قرار دهيد؛ زيرا خلافت ملك و حكومت است و من نمي‌دانم كه بهشت و دوزخي باشد.(214) و عثمان گر چه او را طرد نمود ولي چيزي نگذشت فكر نكنم كه ريسمان هاي اين خانواده كافر بر جايگاه‌هاي خلافت قرار گرفت، و زماني كه اين خانواده متولّي امر حكومت شدند نفس‌هاي مسموم آن‌ها در بيشتر احيان ظاهر شد».(215)

او نيز مي‌گويد: «من معاويه را از سمّ دادن به حسن - عليه السلام - تبرّي نمي‌كنم؛ زيرا اين مرد اصلاً مسلمان نبود، بلكه به تمام معناي كلمه جاهلي بود كه استعداد ارتكاب هر گونه گناهي در راه فرزندش يزيد را داشت. اين مردي كه آزاد شده در فتح مكه بود مُرد بعد از آن‌كه برخي از بزرگان صحابه؛ همچون حجر بن عدي و اصحابش را به نحو مرگ صبر به قتل رسانيد. او مُرد بعد از آن‌كه از مردم براي فرزندش يزيد بيعت گرفت، و لذا امر خلافت به پادشاه جاهلي منتقل شد كه با آن آل معاويه خلافت را يكي پس از ديگري به ارث بردند».(216)

11 - عباس محمود عقّاد

او در كتاب خود «معاويه في الميزان» مي‌نويسد: «قيام دولت بني اميه بعد از عصر خلافت، حادثه‌اي عظيم و پرخطر در تاريخ اسلام و تاريخ عالم بود».(217)

طبري مدركي را از سعيد بن سويد نقل مي‌كند كه معاويه خطاب به مردم گفت: «من با شما نجنگيدم تا روزه داشته، نماز خوانده، حجّ به جا آورده و زكات دهيد؛ زيرا من مي‌دانم كه شما اين اعمال را انجام مي‌دهيد، ولي من با شما قتال كردم تا امير بر شما گردم».(218)

12 - دكتر محمود خالدي، استاد دانشگاه يرموك، اردن

او مي‌نويسد: «بعد از وفات رسول خداصلي الله عليه وآله نظام خلافت به طور جديدي ظهور پيدا كرد … و باب اجتهاد در آن راه پيدا نمود. نحوه خلافت مورد بحث و جدل و اجتهاد بين عموم مسلمين قرار گرفت، و آرا و نظريات متعددي حول آن پديد آمد و فرقه‌ها و جماعت هاي سياسي و ديني بر محور شكل‌گيري خلافت و طريقه اختيار خليفه و خانه‌اي كه از آن اختيار مي‌شود پديد آمد، و اين اختلاف منجرّ به ظهور شكل‌ها و نمونه‌هاي مختلفي از خلافت شد … ».(219)

اين مشكلات و اختلافات، همه از عوارض و آثار انكار نصّ بر امامت اهل بيت و در رأس آنان علي بن ابي طالب بوده است.

13 - مصطفي رافعي، دكتراي حقوق در دانشگاه پاريس

او درباره عصر بني اميه مي‌گويد: «در اين عصر شما انقلابي گسترده، بلكه ريشه‌اي در تطبيق خلافت به عنوان نظام حكومتي مشاهده مي‌كنيد. حكومتي كه از جوهر اولش به عنوان يك عمل ديني دور شده است. در اين عصر بود كه خليفه براي خود كاخ مي‌سازد، و سرير انداخته و شرطه برپا مي‌دارد … در اين عصر است كه معاويه سنّت جديدي را به راه انداخته است و براي پياده كردن و تثبيت آن تمام حيله‌ها را به كار گرفته، تا اين نظام بين عموم مسلمانان مورد متابعت قرار گيرد».(220)