کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 2886

صفحه 2886

عثمان از اين‌كه اين شخص قلبش به اين اندازه گسترش و طاقت ندارد كه ببيند از اموال مسلمين به اقوام خليفه مسلمين داده مي‌شود، به او گفت: كليد ها را رها كن اي فرزند ارقم؛ زيرا ما كسي غير تو را به زودي براي اين كار خواهيم يافت».(226)

او در جايي ديگر مي‌گويد: «مثال‌ها درباره سيره و روش عثمان در بي‌عدالتي‌ها بسيار است. به زبير يك روز ششصد هزار داد، و به طلحه دويست هزار. و به مروان بن حكم خمس خراج افريقا را بخشيد. و چون به جهت اين رفتارش گروهي از صحابه و در رأس آنان علي بن ابي‌طالب او را اعتراض و سرزنش كردند در جواب گفت: براي من قوم و خويش و رحم است. باز بر او انكار كردند و از او پرسيدند: مگر براي ابوبكر و عمر، خويش و رحم نبوده است؟ او در جواب گفت: ابوبكر و عمر در منع از اقوام شان مورد محاسبه قرار مي‌گيرند و من در عطا كردن به اقوامم. بعد از آن، صحابه در حالي كه غضبناك بودند از نزد او برخاستند».(227)

اين مشكلات همه از انكار نصّ الهي بر امامت و خلافت خليفه مسلمين صورت گرفت. اگر مسلمانان نصّ بر امامان بعد از رسول خداصلي الله عليه وآله را انكار نمي‌كردند هرگز به اين مصيبت‌ها گرفتار نمي‌شدند، مصيبت‌هايي كه علماي اهل سنت به آن اعتراف كرده و از آن‌ها گله دارند، مصيبت‌هايي كه هرگز جامعه شيعي به جهت پيروي از اهل بيت‌عليهم السلام به آن مبتلا و گرفتار نشد.

پي نوشت ها

1) سوره دخان، آيات 1 - 4.

2) كشف الاسرار، ج 1، ص 559.

3) مجمع البيان، ج 10، ص 406؛ نور الثقلين، ج 5، ص 620، ح 39.

4) كافي، ج 1، ص 249.

5) كافي، ج 1، ص 252 و 253، ح 9.

6) كافي، ج 1، ص 247 و 248، ص 2.