کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 2928

صفحه 2928

… لاََكَلُوا مِن فَوْقِهِمْ وَمِن تَحْتِ أَرْجُلِهِم … ()؛ قطعاً از بالاي سرشان]بركات آسماني[واز زير پاهاي‌شان]بركات زميني [برخوردار مي‌شدند.

در مقام مقايسه ومقارنه ميان كسي‌كه برخي از احكام خدا را عملي مي‌كند وآن كه تمام آن را موبه مو وبدون هيچ كم وكاستي عملي مي‌كند، مي‌گوييم: فرد نخست، همانند كسي است كه برخي اندام‌ها را دارد واز پاره‌اي ديگر محروم است. به عنوان مثال كبدي ناتوان ومعلولي دارد يا اين‌كه يك ريه دارد. روشن است چنين كسي مي‌تواند با تمام بيماري‌ها ومعلوليت‌هاي فوق زندگي كند، اما به طور قطع زندگي چنين فردي، هرگز با زندگي يك انسان سالم وتندرست قابل مقايسه نيست.

حال ببينيد در صدر اسلام چه حادثه‌اي رخ داد وچه كسي مقام اميرالمؤمنين عليه السلام را كه بايسته او بود غصب كرد؟ وبه جاي شيوه‌اي كه مي‌بايست با شيوه رسول خدا صلي الله عليه و اله همسو باشد، چه شيوه‌اي را به كار بست وسيره او چگونه بود()؟ وآن‌گاه داوري كنيم.

اگر به اميرالمؤمنين عليه السلام فرصت داده مي‌شد تا پس از پيامبر صلي الله عليه و اله وبدون فوت وقت، حكومت را در دست بگيرد، به يقين مردم به بهترين شكل از نعمت‌هاي مادي ومعنوي برخوردار مي‌شدند.

دردناك‌تر اين‌كه پس از يك دوره 25 ساله خانه‌نشيني وهنگام قرار گرفتن اميرالمؤمنين عليه السلام در منصب خلافت ظاهري كه كمتر از پنج سال به طول انجاميد جماعت بدخواه ودنياطلب وحق‌ستيز، امام را به حال خود وانگذاشتند، بلكه سه جنگ بزرگ عليه حضرتش راه انداختند؛ جنگ‌هاي جمل، صفين ونهروان.

اما با وجود تمام اين مشكلات وبا توجه به مدت كوتاه حكومت آن حضرت، تاريخ چونان آينه‌اي، منش وروش حكومتي آن حضرت را منعكس كرده، نشان مي‌دهد كه تا به امروز هرگز جامعه وملتي در جهان چنان حكومتي را به خود نديده است.

آنچه در بخش‌هاي بعدي خواهيم خواند، تنها قطره‌اي از درياي بي‌كران غدير وعظمت علي عليه السلام است:

عدل وانصاف

عناصر تشكيل دهنده فرهنگ ومكتب غدير چنان گسترده وژرف است كه هيچ كس را ياراي شناخت تمام آن نيست واگر انسان بخواهد، تنها مي‌تواند پرتويي از فروغ جهان شمول غدير برگيرد وبه همين مقدار، مكتب غدير را بشناسد. يكي از آموزه‌هاي مكتب غدير در سخن كوتاه، اما شيواي اميرالمؤمنين عليه السلام تبلور يافته است، آن‌جا كه فرمود:

… والله لو اُعطيتُ الأقاليم السبعة بما تحت أفلاكها علي أن أعصيَ الله في نملة أسلبها جُلبَ شعيرة ما فعلته … ()؛ به خدا سوگند، اگر همه هفت اقليم عالم، وهرچه در زير آسمان است به من دهند تا خدا را با ربودن پوست جوي از دهان مورچه‌اي معصيت كنم، نپذيرم.