کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 2932

صفحه 2932

مهرورزي وانسانيّت

شناخت وتأمل در جنبه انساني شخصيت اميرالمؤمنين عليه السلام وفرزندان معصوم او كه از سوي پيامبر اكرم صلي الله عليه و اله]وبه فرمان خداوند[به خلافت حضرتش منصوب شدند، حقيقتي ديگر از فرهنگ غدير را براي ما روشن مي‌كند؛ همان بزرگاني كه تجلي گاه رحمت خداوند بر خلق بودند واسماي حسني وصفات والاي الهي به تمام معنا در آنان تبلور يافته بود().

در اين بخش به مواردي از فرهنگ انساني غدير مي‌پردازيم.

روح ايثار

در باب ايثار اميرالمؤمنين عليه السلام ومهرورزي حضرتش نسبت به مردم، بسيار گفته‌اند ونوشته‌اند ونقل كرده‌اند.

از جمله مطالب تاريخي كه درباره ايثار آن حضرت نقل شده اين است كه ايشان سه روز پياپي غذاي خويش را به يتيم واسير وبينوا بخشيد وخود وحضرت زهرا عليها السلام وامام حسن وامام حسين عليهما السلام گرسنه ماندند. سيوطي، فخر رازي، قرطبي، آلوسي، واحدي، حسكاني، زمخشري وجز آنان ذيل تفسير آيه‌هاي 5 9 سوره انسان (هل اتي) از ابن عباس نقل كرده‌اند كه:

حسن وحسين عليهما السلام بيمار شدند. پيامبر صلي الله عليه و اله به همراه جمعي از مردم به عيادت آن دو رفتند. همراهان پيامبر صلي الله عليه و اله به علي عليه السلام گفتند: خوب است براي]رفع بيماري[فرزندانت نذر كني!

علي، فاطمه وفضه، خادمه آنان نذر كردند كه اگر حسن وحسين از اين بيماري شفا يابند، سه روز روزه بگيرند. حسن وحسين شفا يافتند، اما آذوقه‌اي در خانه نبود تا غذاي افطار فراهم كنند. از اين‌رو علي از شمعون يهودي سه صاع (مَنْ) جو به قرض گرفت وآن را به خانه برد. فاطمه يك صاع جو را آرد كرد وپنج قرص (براي هر نفر يك قرص) نان پخت وآن را بر خوان افطار نهاد. چون دست به سوي نان بردند تا افطار كنند، سائلي بر درب خانه بانگ بر آورد: اي خاندان محمد، من مسكيني از مساكين مسلمين هستم، مرا خوراك دهيد، خداي‌تان از خوراك‌هاي بهشت به شما بدهد!

آنان ايثار كرده، سائل را بر خويش مقدم داشته، افطار خود را به او دادند وبا آب افطار كردند وبدون حتي لقمه ناني روز ديگر را با روزه آغاز كردند.

به هنگام افطار]بسان روز قبل با پنج قرص نان[سفره گستراندند وچون خواستند افطار كنند، بانگ يتيمي را بر درب خانه شنيدند كه چيزي مي‌خواست وآنان افطار خود را به وي دادند. شب سوم نيز به همين منوال، اسيري از آنان درخواست غذا كرد وآنان آنچه در سفره داشتند، به وي دادند.