کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 2981

صفحه 2981

مقدمه‌

بسم اللَّه الرحمن الرحيم

مَعاشِرَ النَّاسِ،

قُولُوا الَّذي قُلْتُ لَكُمْ،

وَ سَلِّمُوا عَلي عَلِيٍّ بِإِمْرَةِ الْمُؤْمِنينَ،

و قُولُوا: «سَمِعْنا وَ أَطَعْنا غُفْرانَكَ رَبَّنا وَ إِلَيْكَ الْمَصيرُ». [1].

اين نداي بلند پيامبر صلي الله عليه و آله در غدير است كه بعد از يكصد و بيست هزار حاضر در غدير، در گوش تمام جهانيان طنين‌انداز است. در هر زمان ميليونها نداي لبيك در پاسخ به اين فرمان الهي از سينه‌هاي پر محبت شيعيان و دوستان علي بن ابي‌طالب عليه‌السلام، دور دستهاي افق را در مي‌نوردد و بر دست مقام «من كنت مولاه فعلي مولاه» بوسه‌ي بيعت مي‌زند.

اينك ما از دور دست چهارده قرن، دست بيعت تا بلنداي با عظمت غدير بلند مي‌كنيم، و هستي خود را مديون صاحب ولايت زمين و آسمانها چهارده معصوم پاك عليهم‌السلام مي‌دانيم.

[صفحه 8]

الْيَوْمَ اَكْمَلْتُ لَكُمْ دينَكُمْ، وَ اَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتي،