کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 3008

صفحه 3008

عظمت اين روز به حدي بوده كه طارق بن شهاب يهودي در مجلس عمر گفت: «لو نزلت فينا هذه الاية (اليوم اكلمت لكم دينكم و اتممت عليكم نعمتي و رضيت لكم الاسلام ديناً) لاتخذنا يوم نزولها عيداً». اگر اين آيه درباره‌ي ما نازل مي‌شد روز نزولش را عيد قرار مي‌داديم.

كسي از حاضرين در آن مجلس اين مطلب را انكار ننمود، بلكه عمر كلامي گفت كه دلالت بر تقرير كلام يهودي مي‌كرد. [30].

[صفحه 31]

رسميت جشن غدير

در طول قرون و اعصار، مسلمين و بالاخص شيعه، اين روز عظيم را جشن مي‌گرفتند. رسميّت عمومي آن در هجدهم ذي‌حجه سال 352 قمري بود كه معزالدوله دستور داد جشن گرفتند و به خاطر عيد غدير سرور و شادي نمودند و شهر را آراستند، همچنانكه در ساير عيدها مي‌كنند تا خاطره‌ي عيد غدير را زنده نگه دارند. [31].

جواب از كلام مخالفين

آنچه برخي از مخالفين نوشته‌اند كه اين از بدعتهاي شيعه بوده و معز الدوله ديلمي در عراق عيد قرار داده و عوام شيعه هم ادامه داده‌اند، كلامي بي‌اساس و از روي تعصب است. [32] مسعودي متوفاي 346 هجري در كتاب التنبيه و الاشراف گفته: شيعيان ولادت اميرالمؤمنين عليه‌السلام را جشن مي‌گرفته‌اند، چه رسد به غدير!!

در روايت كليني متوفاي 329 هجري فرموده كه شيعيان غدير را جشن مي‌گرفته‌اند.

در روايت فرات مي‌گويد: حضرت رضا عليه‌السلام در روز هجدهم ذي‌الحجه عيد مي‌گرفتند و مراسم جشن داشتند. اين روايت را در سنه 259 نقل مي‌كند كه شاهد است بر جشن غدير توسط خود حضرت كه در سنه 203 هجري به شهادت رسيدند.

مسئله‌ي تعظيم روز غدير را امام رضا عليه‌السلام از پدران خود از اميرالمؤمنين عليه‌السلام نقل نموده‌اند. امام صادق عليه‌السلام به اصحاب خود فرموده‌اند: اين عيد از سُنن انبياء بوده كه روز نصب جانشين خود به خلافت را عيد قرار دهند. [33] كما اينكه پادشاهان نسبت به جانشينان و وليعهد خود چنين مي‌كنند.