کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 3215

صفحه 3215

هرگز قبائل عرب قصد تمرّد بر امام علي‌عليه السلام را در صورت به خلافت رسيدن نداشتند. آنان در بين خود كسي را غير از علي‌عليه السلام اولي به مقام خلافت بعد از رسول نمي‌دانستند.

آلوسي در توجيه اين قصه كه چرا رسول خداصلي الله عليه وآله ابوبكر را از تبليغ سوره برائت كنار زد و علي بن ابي طالب را بر اين كار انتخاب كرد و فرمود: «نبايد سوره را كسي غير از من يا كسي كه از سنخ خود من است ابلاغ كند» مي‌گويد: «زيرا عادت عرب بر اين بود كه كسي متولي عهد ميثاق الهي و نقض آن نشود مگر خود پيامبر يا كسي كه از نزديكان او باشد، تا حجّت بر مردم تمام گردد».(688)

از كلام آلوسي به خوبي استفاده مي‌شود كه مردم نماينده و شخص منتخب رسول خداصلي الله عليه وآله را به خوبي مي‌پذيرفتند، ولي چه كنيم كه عده‌اي با شيطنت و زيركي خاص عقول مردم را تخدير كرده و به انحراف كشيدند.

حقّ آن است: كسي كه عرب يا قريش بر او استقامت نداشت و زير بار او نمي‌رفت علي‌عليه السلام نبود بلكه همان چند نفر از مهاجرين بودند كه ماهيتشان بر همه معلوم بود و لذا براي پيش بردن آمال شوم و مطامع خود از هر راهي حتّي تهديد و زور استفاده مي‌كردند.

ابن ابي الحديد مي‌گويد: «اگر شلاق و تازيانه عمر نبود خلافت ابوبكر پابرجا نمي‌شد».(689)

آنان به جاي اين كه مردم را به حق و حقيقت و ولايت به حقّ اميرالمؤمنين‌عليه السلام دعوت كنند، مردم را از او دور كرده و عقول آنان را تخدير كردند، مردم را فريب داده و خلافت را به نام خود تمام كردند. آنان خصوصاً عمر به همان اندازه كه براي تثبيت خلافت ابي بكر فعاليت كردند اگر نيمي از آن را براي تثبيت خلافت علي‌عليه السلام به كار مي‌گرفتند هرگز كار به اينجا نمي‌كشيد. مگر ابوسفيان، طلحه و زبير در آن زمان از سردمداران و طرفداران علي‌عليه السلام نبودند، مگر ابوسفيان رئيس قريش پيشنهاد بيعت با علي‌عليه السلام را بعد از وفات پيامبرصلي الله عليه وآله نداد. مگر گروهي از مهاجرين و انصار در خانه آن حضرت به جهت مخالفت با ابي بكر تحصّن نكردند تا آن كه آن‌ها را با زور و تهديد براي بيعت بردند، مگر زبير شمشير نكشيد و نگفت كه اين شمشير را غلاف نمي‌كنم تا با عليّ بيعت شود؟(690)

اين‌ها كه حقّ را به بهانه‌هاي مختلف از علي‌عليه السلام گرفتند تنها به فكر حكومت و مطامع شخصي خود بودند و هيچ‌گاه به فكر ديگران و اسلام نبودند ولي با اين بهانه‌ها عقول مردم را تخدير نمودند.

خضري مي‌گويد: «شكي نيست كه اگر خليفه از آل بيت نبوت مي‌بود به طور حتم مردم بيشتر به آن ميل پيدا كرده و با رغبت تمام با او بيعت مي‌كردند همان‌گونه كه با رغبت و ميل با پيامبر بيعت كرده و به او گرويدند، زيرا جنبه‌هاي ديني، اثر محكمي در ميان مردم دارد. به همين جهت است كه در اوائل قرن دوم عده‌اي به عنوان اهل بيت پيامبرصلي الله عليه وآله مردم را به خود دعوت كرده و به پيروزي رسيدند...».(691)

3 - كمي سنّ:

عمر بن خطاب در جواب اعتراض ابن عباس كه چرا حقّ اميرالمؤمنين‌عليه السلام را گرفتيد مي‌گويند: «من گمان نمي‌كنم كه علت منع علي از خلافت غير از اين باشد كه قوم، او را كوچك به حساب مي‌آوردند».