کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 3224

صفحه 3224

او در جايي ديگر مي‌گويد: «با به دست گرفتن خلافت توسط معاويه در شام حكومت بت پرستي سابق باز گشته و جاي دمكراسي اسلامي را گرفت...».(730)

و در جايي ديگر مي‌گويد: «و اين چنين بت پرستي مكه بازگشته و سر از شام درآورد».(731)

او نيز مي‌گويد: «بني اميه به جز عمر بن عبدالعزيز اهل بت پرستي بوده و به مراعات نكردن شرع و اركان دين مباهات مي‌كردند، همان ديني كه اعتراف به داشتن آن مي‌كردند... آنان كرسي خلافت را با جرائم دو چندان خود ملوّث نمودند و در درياهاي خون غوطه‌ور ساختند...».(732)

9 - دكتر احمد امين مصري‌

او در كتاب «ضحي الاسلام» مي‌گويد: «... نظر اهل سنت به خلافت متعادل‌تر و قوي‌تر و نزديك‌تر به عقل است! گر چه بايد آنان را مؤاخذه شديد نمود بر اين كه نظريه خود را به طور محكم و قوي پياده نكردند، آنان امامان خود را به طور صريح انتقاد نكردند، و هنگامي كه ظلم نمودند در مقابلشان نايستادند، و هنگامي كه ستم كردند آنان را در راه مستقيم قرار ندادند، و احكامي را كه بتواند جلوي ظلم خليفه را بر امت بگيرد وضع نكردند، بلكه در مقابل آنها تسليمي داشتند كه ناخوشايند بود، و لذا آنان بزرگترين جنايت را بر امت وارد ساختند».(733)

او نيز در كتاب «يوم الاسلام» مي‌گويد: «رسول اسلام در آن مرضي كه با آن از دنيا رحلت نمود اراده كرد كه متولّي امر مسلمين بعد از خود را تعيين كند آن جا كه بنابر نقل صحيحين فرمود: بياوريد تا نامه‌اي بنويسم كه بعد از من گمراه نشويد... ولي آنان امر خلافت را براي هر كسي از مسلمانان كه قصد داشته باشند قرار مي‌دهند، و لذا تا اين زمان در امر خلافت اختلاف وجود دارد. اسلام در عصر رسول خداصلي الله عليه وآله قويّ و متين بود ولي چون از دنيا رحلت نمود معركه‌هاي خانمان‌سوز شروع شد».(734)

او نيز مي‌گويد: «از مظاهر خلاف، اختلافي بود كه صحابه در مورد متولّي امر خلافت بعد از رسول خداصلي الله عليه وآله پيدا كردند، و اين خود ضعف لياقت آن‌ها را مي‌رساند، زيرا قبل از آن كه پيامبرصلي الله عليه وآله دفن شود اختلاف نمودند...».(735)

او نيز در كتاب «فجرالاسلام» مي‌نويسد: «چون بني اميه خلافت را به دست گرفتند عصبيت همانند عصر جاهليت به حال خود بازگشت».(736)

10 - دكتر علي سامي نشار

او مي‌گويد: «... خليفه دمشق گوش‌هايش در جاهليت اولي از صوت كنيزان و مغنّيان و آلات لهو و لعب پر شده بود. او به طور علني و مخفيانه مرتكب گناه مي‌شد... و فحشاء را بين مردم گسترش مي‌داد...».(737)