کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 3476

صفحه 3476

سياست اميرالمؤمنينعليه السلام در ادامة سياست رسول گرامي اسلامصلي الله عليه السلام و در راستاي وحي الهي بود. لذا وقتي با موج اعتراض‌ها مواجه مي‌شدند از ابزار قدرت استفاده نمي‌كردند، زيرا حكمتي در عمل ايشان وجود داشت و آن، اين كه مي‌خواستند درسي براي همة انسان‌ها باشد و در ادارة حكومت و سياست، اصل الهي «لا إِكراه في الدّين؛ اجباري در دين نيست» و مصلحت ادارة امور جامعه مهم تر از شخص است و همين ترجيح دادن مصالح جامعه بر مصالح شخصي، سبب گرديد تا اصحاب را از منافق خواندن منافقان واقعي بر حذر دارند.

آثار نفي غدير

غدير، تأمين كننده معاد و معاش بي دغدغه

در روايتي از اميرالمؤمنينعليه السلام نقل شده كه اگر اهداف غدير در جامعه محقق مي‌شد و ايشان پس از پيامبرصلي الله عليه السلام حكومت مي‌كردند، شرايط چنان تحولي مي‌يافت كه خود فرمودند:

« … ولو أن الامة منذ قبض الله نبيه اتبعوني وأطاعوني، لأكلوا من فوقهم ومن تحت أرجلهم رغداً إلي يوم القيامة؛ اگر امت، پس از شهادت رسول خدا از من پيروي و فرمانبرادري مي‌كردند تا روز قيامت از فراز و زير پاي خود نعمت هاي گوارا مي‌خوردند و زندگي توأم با رفاه داشتند».

واژة «رغد» به معني زندگي مرفه است و در چنين زندگي، دغدغة فقر و مشكلات معيشت و انگيزه اي براي جنگ وجود ندارد.

اگر اميرالمؤمنينعليه السلام از مقام حكومت نفي نمي‌شدند، غدير بر پا مي‌شد و ايشان مدت سي سال پس از پيامبرصلي الله عليه السلام حكومت مي‌كردند نه تنها شريعت دستخوش تحريف نمي‌شد و جنگ و نزاعي رخ نمي‌داد، بلكه راحت ترين زندگي مادي و معنوي در جامعه فراهم مي‌آمد و جهان براي هميشه در امنيّت و سلامت به سر مي‌برد، به گونه اي كه حتي يك فقير در جامعه ديده نمي‌شد و كار خانواده اي به نزاع و قطع رحم نمي‌انجاميد. تمام خوبي هاي بيان شده در صورتي تحقق مي‌يافت كه غدير برپا مي‌شد، امّا با كمال تأسف آنچه شايستة بشر نبود و نصيب بشر شد، نتيجة نفي غدير است. از اين رو حضرت بقية الله الاعظمK پس از ظهورشان همان خواهند كرد كه بر عهدة اميرالمؤمنينعليه السلام گذارده شده بود.

آثار نفي غدير

پيش بيني حضرت زهرا (عليها السلام) از پيامدهاي نفي غدير

پس از آن كه كودتاگران غدير را نفي كردند، حضرت صديقه كبري فاطمه زهراعليها السلام پيامدهاي سوء اين روند و تأثير منفي آن را بر جامعه بشري بيان و جامعه را متوجّه خطرات آن كرده، هم در خطبه و هم زماني كه زنان مدينه به ديدار ايشان مي‌رفتند، فرمودند: