کتابخانه بالقرآن

کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 3522

صفحه 3522

شدت اختناق «منصور» درباره «علويان» بويژه امام صادق‌عليه السلام كه عظمتي فراوان در ميان جامعه كسب كرده بود، موجب سردرگمي برخي از شيعيان نسبت به رهبري آينده شده بود.

بعضي از فرزندان امام صادق‌عليه السلام داعيه رهبري داشتند و اين موجب پراكندگي شيعيان مي‌شد. مشكل ديگر آنان، دور بودن از شهرها و محل سكونت بود... با توجه به دلايل فوق، بعد از امام صادق‌عليه السلام نيز انشعاباتي رخ داد.

اسماعيل بن جعفر بن محمد، كه فرزند بزرگ‌تر امام صادق‌عليه السلام بود، بسياري از شيعيان وي را رهبر آينده مي‌دانستند. وي در حيات پدر، فوت كرد. به‌طوري‌كه در روايت آمده است امام صادق‌عليه السلام اصرار داشتند تا شيعيان با ديدن جنازه او به مرگش يقين كنند. با وجود اين، عدّه‌اي بعد از آن حضرت، با داعيه «مهدويت اسماعيل» و بهانه‌هاي ديگر، فرقه‌اي به نام «اسماعيليه» در شيعه به وجود آوردند.

شيعيان راستين كساني بودند كه مدعي امامت را با طرح سؤالات خاصي، ارزيابي مي‌كردند و آن‌گاه كه در امامت وي به يقين مي‌رسيدند، او را به وصايت مي‌پذيرفتند.

هشام بن سالم مي‌گويد: «همراه مؤمن الطاق در مدينه بودم، مشاهده كرديم كه عده‌اي در خانه عبداللَّه بن جعفر بن محمد گرد آمده و مسائلي را از او درباره زكات مي‌پرسند. ما نيز سؤالاتي درباره زكات از وي پرسيديم، ليكن وي جواب صحيحي به ما نداد. آن‌گاه بيرون آمديم و نمي‌دانستيم كه از فرقه‌هاي مرجئه، قدريه، زيديه، معتزله و خوارج چه گروهي را بپذيريم. دراين‌حال، شيخي را ديديم كه او را نمي‌شناختيم. فكركرديم جاسوسي از جاسوسان منصور است، ولي برخلاف اين احتمال، او ما را به خانه ابوالحسن موسي بن جعفر برد. هنوز آنجا بوديم كه فضيل و ابوبصير، وارد شده و پرسش‌هايي نمودند و بر امامت وي يقين حاصل نمودند. آن‌گاه مردم از هر سو، دسته‌دسته مي‌آمدند، به جز گروه عمار ساباطي و شمار اندكي كه عبداللَّه بن جعفر را قبول داشتند.»(100)

هشام بن سالم، عبداللَّه بن ابي‌يعفور، عمر بن يزيد بياع السابري، محمد بن نعمان، مؤمن طاق، عبيد بن زراره، جميل بن دراج، ابان بن تغلب و هشام بن حكم كه از بزرگان شيعه و اهل علم به شمار مي‌آمدند، امامت موسي بن جعفرعليه السلام را پذيرفتند.

تنها كساني كه به امامت آن حضرت نگرويدند «عبداللَّه بكير» و «عمار بن موسي ساباطي» بودند.(101)

عصر امام كاظم‌عليه السلام دوران بسيار سختي براي شيعيان بود. از مهم‌ترين قيام‌هايي كه در اين دوران برعليه خلفاي عباسي صورت گرفت، قيام «حسين بن علي، شهيد فَخ» در زمان حكومت هادي عباسي و جنبش «يحيي و ادريس»، «فرزندان عبداللَّه» در زمان هارون بود.

امامان شيعه به لزوم رعايت «تقيه» پافشاري مي‌كردند و مي‌كوشيدند شيعيان را به‌طور پنهاني اداره نمايند. اين وضعيت موجب گرديد، تاريخ نتواند از حركات سياسي آن‌ها، ارزشيابي دقيقي به عمل آورد. رهبري اين حركت و ظرافتي كه در هدايت‌آن به كار برده شد، عامل مهمّ استواري شيعه در تاريخ گرديد.

پيروان غدير در عصر «امام رضاعليه السلام»

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه
تمامی حقوق این سامانه متعلق به کتابخانه بالقرآن می باشد.