کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 3601

صفحه 3601

پيامبر صلي اللَّه عليه و آله در بخش آغازين سخن به حمد و ثناي الهي پرداختند و صفات قدرت و رحمت خداوند را ذكر فرمودند، و به بندگي خود در مقابل ذات الهي شهادت دادند.

در بخش دوم، حضرت سخن را متوجه مطلب اصلي نمودند و تصريح كردند كه بايد فرمان مهمي درباره‌ي علي بن ابي‌طالب عليه‌السلام ابلاغ كنم، و اگر اين پيام را نرسانم رسالت الهي را نرسانده‌ام و ترس از عذاب او دارم.

در سومين بخش، امامت دوازده امام عليهم‌السلام را تا آخرين روز دنيا اعلام نمودند تا همه‌ي طمعها يكباره قطع شود. از نكات مهم در سخنراني حضرت، اشاره به عموميت ولايت آنان بر همه‌ي انسانها در طول زمانها و در همه‌ي مكانها و نفوذ كلماتشان در جميع امور بود، و نيابت تام ائمه عليهم‌السلام را از خدا و رسول در حلال و حرام و جميع اختيارات اعلام فرمودند.

براي آنكه هرگونه ابهامي از بين برود و دست منافقين از هر جهت بسته باشد، در بخش چهارم خطبه، پيامبر صلي اللَّه عليه و آله با دستهاي مبارك بازوان اميرالمؤمنين عليه‌السلام را گرفتند و آنحضرت را از جا بلند كردند تا حدي كه پاهاي آنحضرت محاذي زانوان پيامبر صلي اللَّه عليه و آله قرار گرفت. در اين حال فرمودند: «مَن كُنتُ مَولاهُ فَهذا عليّ مَولاه، اللهمَّ والِ مَن والاهُ وَ عادِ مَن عاداهُ وَانْصُر مَن نَصَرَه و اخْذُل مَن خَذَلَه»: «هر كس من نسبت به او از خودش صاحب اختيارتر بوده‌ام اين علي هم نسبت به او صاحب اختيارتر است. خدايا دوست بدار هر كس علي را دوست بدارد، و دشمن بدار هر كس او را دشمن بدارد، و ياري كن هر كس او را ياري كند، و خوار كن هر كس او را خوار كند». سپس كمال دين و تمام نعمت را با ولايت ائمه عليهم‌السلام اعلام فرمودند و بعد از آن خدا و ملائكه و مردم را بر ابلاغ اين رسالت شاهد گرفتند.

[صفحه 14]

در بخش پنجم حضرت صريحاً فرمودند: «هر كس از ولايت ائمه عليهم‌السلام سرباز زند اعمال نيكش سقوط مي‌كند و در جهنم خواهد بود». بعد از آن شمه‌اي از فضائل اميرالمؤمنين عليه‌السلام را متذكر شدند.

مرحله ششم از سخنان پيامبر صلي اللَّه عليه و آله جنبه‌ي غضب الهي را نمودار كرد. حضرت با تلاوت آيات عذاب و لعن از قرآن فرمودند: «منظور از اين آيات عده‌اي از اصحاب من هستند كه مأمور به چشم‌پوشي از آنان هستم، ولي بدانند كه خداوند ما را بر معاندين و مخالفين و خائنين و مقصرين حجت قرار داده، و چشم‌پوشي از آنان در دنيا مانع از عذاب آخرت نيست».

سپس به امامانِ گمراهي كه مردم را به جهنم مي‌كشانند اشاره كرده فرمودند: «من از همه‌ي آنان بيزارم». اشاره‌اي رمزي هم به «اصحاب صحيفه‌ي ملعونه» داشتند و تصريح كردند كه بعد از من مقام امامت را غصب مي‌كنند و سپس غاصبين را لعنت كردند.

در بخش هفتم، حضرت تكيه‌ي سخن را بر اثراتِ ولايت و محبت اهل‌بيت عليهم‌السلام قرار دادند و فرمودند: «اصحاب صراط مستقيم در سوره‌ي حمد شيعيان اهل‌بيت عليهم‌السلام هستند».

سپس آياتي از قرآن درباره‌ي اهل بهشت تلاوت كردند و آنها را به شيعيان و پيروان آل‌محمد عليهم‌السلام تفسير فرمودند. آياتي هم درباره‌ي اهل جهنم تلاوت نمودند و آنها را به دشمنان آل‌محمد عليهم‌السلام معني كردند.